Random insights

Vaarwel

2009-08-16T15:23:00.002+02:00

Toen ik besloot om over deze zomer te gaan bloggen, had ik geen flauw idee dat er zo’n verdriet op mijn pad zou komen. Ik heb nagedacht of ik wel hierover mag bloggen, of het wel gepast is. Maar uiteindelijk is de dood een onderdeel van het leven en al zou je dat het liefst vergeten en negeren, we kunnen er niets aan veranderen. Dus wil ik mijn gevoelens en gedachten bij de rest van mijn zomerervaringen opnemen.

Ik kan het nog steeds maar moeilijk geloven dat onze lieve Wim er niet meer is. Het telefoontje in Italië was afschuwelijk. Maar aan de andere kant heb ik gemerkt dat er veel mensen zijn die om me geven, zelfs al kennen ze me pas twee weken. Ook zie je meteen hoe het leven verder gaat, ook al staat het voor jou even stil. Heel even was ik daar boos over, maar ik realiseerde me meteen dat stilstaan geen optie is en dat je ervoor kunt kiezen om verder te gaan. Die avond in Italië heb ik ervoor gekozen om me extra mooi aan te kleden. Wim gaf me altijd complimentjes wanneer ik er mooi uit zag en ik wilde me dat herinneren.

Alle mooie herinneringen die ik de afgelopen jaren heb verzameld verzachten het rauwe gevoel van het verlies een beetje. En gelukkig heb ik genoeg tijd met Wim gehad om een heleboel herinneringen te verzamelen.
Als jong, verlegen meisje kwam ik werken en ik al die jaren heb ik me ontwikkeld tot een zelfbewuste jonge vrouw, die niet bang is om de leiding te nemen. Wim en Marion hebben altijd gezien dat dat in me zat en me de ruimte geboden om dat te ontwikkelen. Daar ben ik ze heel erg dankbaar voor. Ook heb ik zo’n 50% van mijn vieze-woordenschat van Wim geleerd. Daar ben ik blij over, maar of iedereen dat met mij deelt… ;)
Het blijkt dat de kleine, grappige dingen de dingen zijn die ik me het sterkst herinner. De grapjes tussen het werk door. Zijn tanden in je schouder als je een klant staat te helpen, op je teen staan terwijl je een klant staat te helpen, de ontzettend dikke knuffels in de koelcel of aan het eind van de zaterdag, het spelletje om een liedje in zijn hoofd te stoppen, samen zingen. Dat Wim altijd zong vond ik heerlijk. Zelf ben ik niet zo’n goede zangeres, maar toch zong ik regelmatig mee. Dat durfde ik omdat ik me in de winkel zo op mijn plek voelde. Kinderen voor Kinderen, het liedje van de Lion King, Ciske de rat, Nothing else matters van Metallica (waarvan Wim de tekst in ‘het is toch altijd hetzelfde’ veranderde. Hij vond het een stom nummer), kerstliedjes enz enz. Eén keer kan ik me nog heel duidelijk herinneren. Ik zat met New York, New York in mijn hoofd en neuriede dat voor me uit. Wim ging mee zingen en uiteindelijk zongen we beide uit volle borst. Genieten was dat.
Ook de eetrituelen na het werk zijn me dierbaar. Het begon met voor een tientje patat halen en dat met z’n allen rond het hakblok opeten. En maar duwen met z’n allen. Patat smaakt namelijk stukken beter als je ervoor gevochten hebt. Daarna gingen we een tijdje naar de Burger King en Wim ging ook wel eens mee. Uiteindelijk werd het bier drinken + een ijsje eten achter in het dagverblijf. Al vrij snel had iedereen geleerd dat het beter was om je ijsje pas open te maken nadat je je geld had gehaald. Want als je het bij je had was daarna de kop ervan af gebeten :)
Verder had Wim een hele hoop uitspraken. Pijn is fijn, bloed is goed. Sex met een ijsbeer (dat is pas koud), Je bent zelf een …. (vul maar in), …. in je broek. Kijk uit voor de boze wolf. Doe geen dingen die ik ook niet zou doen. Enzovoorts enzovoorts.
En in de loop der jaren heeft Wim me een aantal bijnamen gegeven: Vonnie B. Knabbel & Babbel (ja, allebei) en hij noemde me zijn Dieseltje. De eerste keer was ik daar een beetje beledigd over… vond hij soms dat ik langzaam was? Maar al snel realiseerde ik me dat het een hele toepasselijke benaming is. Ik ben inderdaad nooit de snelste in de winkel geweest, maar wel altijd heel erg stabiel. Net zoals een diesel. Dus ik ben er trots op om zo lang zijn Dieseltje te zijn geweest.

Dan was er de uitvaart gisteren. Wat een intens verdrietige, maar ook mooie dag. Het is moeilijk om dat in woorden te beschrijven.
De locatie was prachtig en het weer ook. Er waren zo veel mensen gekomen om afscheid te nemen, dat doet goed. Het was heel fijn om mijn ‘slagersfamilie’ om me heen te hebben. Zij waren er voor mij en ik voor hen. Er waren momenten waarop ik dacht dat mijn hart van verdriet uit elkaar zou spatten, maar dan was er altijd iemand naast me om mijn hand te pakken, een arm om me heen te leggen of een dikke knuffel te geven.
Zoals Wim het gewild zou hebben is er niet alleen gehuild, maar ook gelachen. Zijn prosecco deed iedereen goed en tegen menigeen heb ik gezegd ‘je bent zelf een glas prosecco’.
Aan het eind waren we nog met een hele groep slagersmensen over. We hadden de neiging om te zeggen, jongens (van de catering) ga maar vast en geef ons de sleutel. We sluiten wel af als we klaar zijn. Dat deden we namelijk regelmatig zaterdag na het werk als Wim naar huis toe wilde.

Ik zou nog uren door kunnen schrijven, maar het is nu al een heel lang verhaal geworden. Er rest mij nog één ding te zeggen:

Wimsalabim, ik mis je nu al!

Kort berichtje uit Italie

2009-08-09T13:51:00.002+02:00

Het is hier GEWELDIG!!! De zon schijnt elke dag, de hele dag lang en we hebben een gezellige groep met mensen. Rome was echt te warm, maar toch leuk om er weer te zijn. Nu zit ik op Sardinie. We hebben veel strandtijd en ik kleur lekker bij :).
We doen ook veel sport activiteiten. En dat is leuker dan verwacht. We zijn ingedeeld in een Cagliari en een Roma team en strijden tegen elkaar. Cagliari gaat natuurlijk winnen, want daar zit ik in.

Geen foto's of een lang bericht deze keer, want het is veel te mooi om achter internet te zitten! Ciao!

Intermezzo tussen de vakanties

2009-07-28T22:36:00.004+02:00

De rest van de dagen in Oostenrijk zijn lekker rustig voorbij gegaan. Ik heb gebadderd samen met Andrea en haar dochtertje, 's ochtends vroeg paddestoelen gezocht (ik was het eerste warmbloedige wezen in het bos die dag denk ik, gezien de hoeveelheid steekbeesten die op me af kwamen gevlogen), heb gewinkeld met Christine in Linz en op vrijdag ben ik naar een oud, vertrouwd, Oostenrijks volksfeest geweest. Dat was supergezellig. Richard was ook mee en op een gegeven moment begon hij vrolijk mee to jodelen met een nummer wat we kenden :D Erg vermakelijk. Ook heeft hij Robert (man van Andrea) er toe aangezet om met mij te dansen. Robert vond dat een puik idee en zo gingen wij als Angus Young van AC/DC het podium over. Robert had namelijk net een concert gezien en was van mening dat wij dat ook konden. Ook erg vermakelijk.
Iwan heeft zich ook goed vermaakt in Oostenrijk

Afgelopen week in Nederland heb ik lekker rustig aan gedaan. Een beetje relaxen en een beetje werken.
En dan ben ik nu gepakt en klaar om 2 weken naar Italië te gaan. Ik ga Rome en Sardinië onveilig maken. Ik ben erg benieuwd welke avonturen er op me af komen.

Het eerste stukje zomervakantie 2009

2009-07-14T10:34:00.003+02:00

Het is bijna een jaar geleden, maar ik schrijf weer eens een blogje. Het komt door Arjen dat ik daar zo’n beetje toe ben gekomen. Hij vroeg me tussen neus en lippen door of ik van deze zomer weer een weblog ging bijhouden en hoewel ik hier helemaal niet over had nagedacht, leek het me uiteindelijk een goed idee.
Ik zit nu op Monika’s kamer in Wenen en ga straks weer terug naar het Waldviertel, maar eerst heb ik gelukkig even toegang tot het internet :)
De treinreis naar Oostenrijk was gezellig, maar de nachttrein vond ik nou niet heel erg ggeslaagd. De Deutsche Bahn had een foutje gemaakt en bij onze wagen een verkeerd soort wagen eraan gehangen, waardoor we veel minder plek hadden. We zaten met z’n 6en in een coupé, gelukkig wel allemaal aardige meisjes, maar slapen kwam er niet heel erg van. We hebben het in ieder geval wel erg gezellig gehad.

In het waldviertel was het weer niet zo super; veel regen. Dus de eerste dagen heb ik lekker binnen zitten lezen, wat ik eigenlijk niet zo erg vond. Afgelopen weekend was het Strassenfest in Langschlag (www.langschlag.at voor een indruk van het dorpje) en we hoopten allemaal dat het weer dan beter zou zijn. Mijn ouders zijn goed bevriend met een paar van de organisatoren en helpen dan ook altijd mee. Ook ik en Rich hebben een steentje bijgedragen aan het werk.

Zaterdag was het weer redelijk en het feest was gezellig. Er was een theatergroep aanwezig die een aantal keer op zou treden. Zaterdagavond deden ze een vuurshow. GE-WEL-DIG!!! Ik had ze al wel vaker gezien, dus ik wist wat ik kon verwachten, maar alsnog heb ik een uur blauw gelegen van het lachen. Aan het begin hadden ze iemand uit het publiek nodig om de fakkels vast te houden en daar kozen ze Richard voor uit :D Superleuk!

Zondag was er een optocht waarbij alle dorpen uit de omgeving wagens hadden gemaakt. Het thema was ´vroeger´ en er kwamen leuke dingen voorbij, zoals bijvoorbeeld een wagen waarop uitgebeeld was hoe de was vroeger gedaan wird. ´s Middags trad Irrwisch, de theatergroep nog een keer op, maar helaas heb ik daar maar een klein stukje van gezien. Later hoorde ik dat ze deze keer mijn moeder te grazen hebben genomen. Jammer dat we daar toen niet waren! Richard was trouwens tijdens het weekend ook een echte attractie voor mensen… Zo groot worden ze in Oostenrijk meestal niet, dus hij wird steeds nagekeken, herkend als de fakkeljongen van gisteren en vooral kinderen zaten echt naar hem te staren.

Zondagavond ben ik met Monika meegereden naar Wenen om daar een beetje te zijn. Hier is het weer echt zomers, dus ik heb eindelijk een jurkje aan kunnen trekken. Gisteren hebben we vooral lekker door de stad gewandeld en van het weer genoten. Eerst sushi gegeten natuurlijk en daarna even lekker van het zonnetje genieten in het Museumsquartier. Vervolgens naar de Donau om daar aan een ´strand´ te zitten en daarna zijn we nog gaan eten bij Latte Grande. Ik had me voorgenomen om als toetje nog een bananenmilkshake te drinken (want daar zijn ze het allerlekkerst), maar jammergenoeg zat ik al bomvol na mijn lekkere eten. Omdat mijn eten zo lekker was moest ik aan Slavica denken en heb vervolgens een foto gemaakt :)

De bruiloft: eten, drinken, spanning en sensatie en vooral veel liefde.

2008-07-27T15:16:00.008+02:00

Wow, zomaar weer eens een update op de blog!
Ik ben nu in Oostenrijk en gisteren was de bruiloft van Andrea, ik vond het zo'n leuke en mooie dag dat ik er graag een blogje over wilde schrijven, dus bij deze :D
Om 11.00 waren we bij het bruidspaar thuis uitgenodigd om daar nog een hapje en een drankje te doen voordat we naar de kerk zouden lopen. De moeders + tantes zijn de hele week bezig geweest met koekjes bakken en geloof me, dat kunnen ze hier goed. Robert was zo ontzettend nerveus, het was heel aandoenlijk om te zien. En dan vooral zijn gezicht toen Andrea aan kwam, prachtig. Andrea zelf straalde ook helemaal, wat mooi om te zien!
Toen het 11.30 was werd het eerste biertje opengemaakt. Dat vind ik zo heerlijk aan Waldviertlers, geef ze maar een beetje een reden en ze beginnen met drinken :)
Andrea haar dochtertje is al echt een klein meisje geworden! Wat een lief kind. Ze was zo moe dat ze op mijn schoot in slaap is gevallen en zo heb ik dan een half uur met een lamme arm gezeten. Maar dat vond ik totaal gene probleem. Om 13.00 was het tijd om naar de kerk te lopen, de dienst zou om 14.00 beginnen en de kerk ligt op 5 minuten lopen. Er zijn hier rondom het huwelijk veel tradities, zoals bijvoorbeeld het Poltern (uitgebreide vrijgezellenavond, helaas al 2 weken geleden), het absperren en het Braut verzaan (kom ik nog op terug). Het absperren gebeurt op weg naar de kerk. Een groep vrienden verspert de weg en de hele stoet mag pas verder als aan een aantal opdrachten is voldaan. En aangezien het nog steeds Waldviertlers zijn gaat dit ook met genoeg drank gepaard. Dus zo had ik om 13.30 al 2 shotjes brandewijn achter mijn kiezen. Het was georganiseerd door de jongens van het voetbalteam van Robert. Ze hadden zo'n plaat met 2 gaten voor de bal neergezet en hij en Andrea moesten scoren. Elke keer als ze misten moesten ze een shotje drinken, maar na een halve fles hebben ze maar aangegeven dat ze liever niet bezopen het jawoord wilden geven. Als je uiteindelijk door de versperring heen wilt moet je als bruidspaar dansen. Huppakee, de vogeltjesdans werd gespeeld en daar dansten ze dan!
De kerkdienst was niets speciaals, dus dat kunnen we overslaan. De familie ging daarna ergens eten voordat het feest zou beginnen, maar daar waren wij niet voor uitgenodigd, dus we hadden even een pauze. Vanaf 20.00 ging het weer verder. Wij kregen bij aankomst ook nog eten (schnitzel, erg lekker, ware het niet dat wij zelf een uur ervoor gegeten hadden). Van onze vrienden hoorde ik dat de Braut al 1x verzaat was. Dat is het ontvoeren van de bruid. Dit gebeurt door het bruidsboeket in handen te krijgen (wat bewaakt wordt door de Brautführer). De bruid moet daar dan achteraan lopen en zo breng je haar dan naar een andere kroeg. Vervolgens moeten de bruidegom, alle gasten en de muziek (er speelde een band, leuk overigens) haar gaan zoeken. Wanneer ze haar hebben gevonden gaat de muziek daar verder spelen en drinkt iedereen wat. Omdat het de taak is van de Brautführer om het boeket te beschermen moet hij de rekening in de bar van de ontvoering betalen. Jammer voor hem :P Aangezien Waldviertlers behoorlijk doordrinken is het ook een middel om wat van de kosten voor de ouders van de bruid af te halen, aangezien er een tijdje niets op hun rekening bij komt.
Wat later op de avond was de bruid weer ontvoerd, ze bleek in een kroeg schuin aan de overkant te zitten, dus iedereen daar heen en maar bestellen. De sfeer zat er toen al heel goed in en vrijwel niemand was meer nuchter. Op een gegeven moment begon de muziek een (traditioneel) volksliedje te spelen. Hiervan bestaan oneindig veel coupletten en er worden er ook telkens weer bij verzonnen, dus zowel de band als de gasten kunnen hier wanneer het refrein is afgelopen het woord nemen en een couplet zingen. De onderwerpen zijn grappig, schunnig of vunzig. Andere categorieen bestaan niet ;). Het lied gaat door zolang er mensen invallen, dus we waren al een hele tijd bezig, hilarisch. En toen bedacht ik opeens een couplet! Ik heb mezelf en de rest van de wereld versteld doen te staan door dat vervolgens ook te zingen. Het was de fantastische tekst: I bi aus Holland, wie jeda woil weiss. Und die Männer in diesem Raum find i ganz heiss. Het heeft me een staande ovatie en een rood hoofd opgeleverd, haha.
Weer terug in de oorspronkelijke feestzaal ging het feest weer verder. Ik heb met de bruidegom en nog een hoop andere mensen gedanst en we hadden ontzettend veel lol.
Om 0.00 was het tijd voor de Brautübergabe. Hierbij geeft de Brautführer de zorg voor de bruid over aan de bruidegom. Hij had een heel mooi gedicht geschreven, wat hij met zijn dronken harses nog heel goed kon voorlezen. Iedereen heeft hierbij denk ik wel een traantje weggepinkt.
Terwijl we nog in de kring stonden gooide iemand een glas om en in het vuur van het moment pakte hij het nog eens op en gooide het helemaal aan scherven (ik gok in het kader van scherven brengen geluk). Helaas kwam het niet zo gelukkig uit :( Een scherf vloog namelijk rond en raake het been van Karin, een vriendin van mij. Er was een ader geraakt, dus ze bloedde meteen heel erg. Gelukkig waren er meerdere mensen van het rode kruis aanwezig, zodat ze snel goed verzorgd was. Maar ze moest wel naar het ziekenhuis om het te laten hechten.
Hierna ging het feest nog een paar uur door en om 2 uur werd er een vriendschapslied gespeeld door de band. Iedereen moest in een kring om het bruidspaar komen staan en met de armen voorlangs gekruist de hand van de persoon naast hem/haar vasthouden. Het bruidspaar danste toen dit lied binnen in de kring van vriendschap. Dit was weer een heel mooi moment! Om half 3 gingen we toen naar huis. Het was echt een geslaagde dag!

Het is een aardig epistel geworden, maar hieronder een paar foto's van de dag.

Een stralende bruid en bruidegom!

Baby & bier, een perfecte combinatie, zolang je de flessen niet verwisselt natuurlijk

Samen met de bruid

Drinken tijdens het absperren

Dansen met de Bruidegom

(winter)slaap

2007-11-26T22:24:00.000+01:00

Zoals men al wel gemerkt zal hebben heb ik al een tijd niets gepost.
Ik heb er over nagedacht of ik actief wil bloggen en ik heb er niet zo'n behoefte aan.
Dus voorlopig blijft hij in ruste, misschien reanimeer ik hem in de toekomst wel weer.

Werken voor de kost

2007-08-28T14:17:00.000+02:00

Vandaag heb ik mijn kostje wel verdiend. Om 8 uur joeg mn pa me uit bed omdat er hout ‘geschlicht’ moest worden. Hij heeft eerst bomen omgezaagd en die in stukken van een meter gezaagd. En nu moesten deze stukken kleiner gemaakt en netjes op een stapel gelegd worden, zodat ze mooi kunnen drogen. Dat laatste mocht ik doen.
Van de week heeft hij me leren tractor rijden, vet stoer! Dus ik mocht een tractor naar het bos rijden. Daarna heb ik wel 2 uur hout op een stapel staan leggen, maar dat hoort erbij. Ik verwacht wel dat ik nu hele grote spierballen heb!

Verder ben ik nu de laatste paar dagen hier ingegaan :S. Een raar idee dat ik hier straks weer heel lang niet kom. Morgen en woensdag ben ik nog even in Wenen, donderdag inpakken en dan vrijdag ervandoor.
Net hoorde ik dat ze vanavond een varken gaan slachten en dat ik als slager wel mag helpen met uitbenen. Spannend :D En natuurlijk horen er nog wat foto’s bij om het verhaal te illustreren.

*edit* Dit had ik eigenlijk al gisteren gepost, maar er is blijkbaar iets mis gegaan... Vandaag heb ik hartstikke spierpijn van al het werk gisteren!

Het einde

2007-08-23T18:28:00.000+02:00

Aan alles komt een einde, zo ook aan mijn ERASMUS-tijd :(
Deze blog schrijf ik al vanaf de boerderij, aangezien ik 2 dagen geleden uit mijn kamer in Wenen ben verhuisd.
Ik heb eigenlijk niet per se zin om weer naar Nederland te gaan, ik heb het hier zo leuk gehad! Toch zie ik ondertussen ook wel lichtpuntjes. Zoals bv CSI kijken, spelletjes spelen, Hertog Jan drinken en natuurlijk al mijn vrienden thuis weer zien!
Wat er ook zeker weten bij hoort is weer naar concerten gaan! Wenen is fantastisch als je van opera houdt, maar qua fatsoenlijke bands komt er geen hond naar Oostenrijk. De afgelopen maanden heb ik dus niet veel kunnen zien, maar daar komt verandering in. Ik heb al even uitgezocht hoe het er in NL de komende maanden voorstaat en daar werd ik wel erg gelukkig van.

Nu is het natuurlijk veel gezelliger om niet in je eentje te gaan, dus bij deze: wie heeft er zin om mij bij 1 van deze concerten te vergezellen?

8 sept Jaya the cat – Melkweg Amsterdam
12 sept Razorlight – Heineken music hall Amsterdam
28 sept Wir sind Helden – Paradiso Amsterdam
7 okt Funeral for a friend – Melkweg Amsterdam
11 okt Bowling for soup – Melkweg Amsterdam
13 okt Beatsteaks – Melkweg Amsterdam
7 nov Taste of chaos tour (The Used, Rise Against ea) – 013 Tilburg
3 dec Sarah Bettens – Paradiso Amsterdam

Waarschijnlijk vertrek ik de 30e richting Nederland, dus mijn volgende blog komt vanaf Nederlandse bodem!

Visite!

2007-08-23T18:18:00.000+02:00

Nadat ik uit Roemenie teruggekomen was had ik 2 dagen de tijd om te slapen en om Harry Potter te lezen (wat een gaaf boek!!!) en daarna kwamen als eerste Lon en Eva op visite. Ze bleven lekker lang, dus we hadden een hele week de tijd om relaxed Wenen te bekijken, een hoop te chillen, zeer interessante gesprekken te voeren ;) en (wat had ik dat gemist!) spelletjes te spelen.
Hier een paar foto’s om de gezelligheid te illustreren:

We zijn echte Wiener Schnitzel bij restaurant Figlmüller wezen eten. De hand van Eva illustreert de grootte van de schnitzel. Uiteindelijk hebben we ons alledrie gewonnen moeten geven, maar Eef en Lon hebben een goed gevecht geleverd.

Toen we op een zonnige middag even lekker op de Donauinsel wilden gaat zitten, begon het daar spontaan te waaien en te regenen.

We zijn ook een keer ’s avonds in het Prater geweest en Eva heeft me daar in de achtbaan gejaagd die ik eigenlijk heel eng vind. Gelukkig was ik niet de enige, zo bleek toen we halverwege waren :D.

En van het Hundertwasserhaus krijg ik nooit genoeg!

Nadat Lon en Eef weer terug naar NL moesten was het de beurt aan Ilse om nog een keertje langs te komen. Ze had de première om als eerste ooit naar het Waldviertel te komen en daar een kijkje in mijn boerderijleven te nemen. Helaas was het weer niet zo super, maar toch heb ik Ilse als Ko de Boswachter aangekleed en het bos ingejaagd:

En nadat we lekker in het restaurant van vrienden van mijn ouders hadden gegeten hebben we een wandelingetje door het dorpje gemaakt, een ijsje gegeten en de stoomtrein voorbij zien komen (sensatie!).

Daarna zijn we nog een paar dagen gezellig in Wenen geweest, hebben CSI zitten kijken en zijn nog in een paar musea geweest.

Foto's van Roemenië

2007-08-17T16:50:00.000+02:00

In het vorige berichtje heb ik natuurlijk al wat over Roemenië geschreven. Vanwege gebrek aan tijd schrijf ik er niet nog een lang verhaal over, maar binnenkort ben ik alweer in Nederland, dus dan kun je me ‘live’ alles vragen :D.

Hier dan wat foto’s om het verhaal compleet te maken:

De voormalig dictator Ceauşescu heeft dit People’s palace (wat er people aan is weet ik ook niet, t was voor zn eigen glorie) laten bouwen. Geen mooi gebouw, wel indrukwekkend. Al dat goud, marmer en kristal aan de binnenkant terwijl de mensen erbuiten het slecht hadden.

Boekaresters houden erg van VEEL elektriciteitsdraden in de lucht.

In Sinaia hadden wij een sex-change party waarvoor ik praktisch al mijn kleding heb uitgeleend.

En hoe vinden jullie mij als man?

We zijn ook aan de voet van de bergen geweest. In Sinaia welteverstaan. Hier staat Peles Castle, het zomerverblijf van koning Carol de eerste (regeerde van 1866 tot 1914).

De omgeving is hier prachtig! En ik ben helemaal zelf de berg opgeklommen, goed he?

Roemenië

2007-08-03T15:11:00.000+02:00

Ik ben weer terug uit Roemenië. Aangezien ik zo Lon en Eva van het vliegveld moet halen heb ik geen tijd om uitgebreid wat te schrijven.

Het was echt hartstikke leuk! De groep was wel minder leuk dan die van vorig jaar, maar dat mocht de pret niet drukken. Ik vond het heel leuk om Boekarest te zien. Het is geen mooie stad, maar heeft wel indrukwekkende dingen, zoals het people's house.
Het was echt verschrikkelijk heet. Op het hoogtepunt was het 43 graden in de schaduw, dus kun je nagaan hoe het in de zon was. Gelukkig zijn we een paar dagen de bergen in geweest waar het iets koeler was. Daar was het trouwens wel ongelofelijk mooi.

En dan is het nu bijna tijd om de deur uit te gaan, dus volgende keer zet ik er wel wat foto's bij.

Summer University

2007-07-17T10:14:00.000+02:00

Alles is ingepakt en staat op een laatste check te wachten. Over 30 minuten ga ik ervandoor. Lekker 2 weken op SU in Roemenië. Ik ben heel benieuwd hoe het wordt.
Mocht je graag willen weten wat ik waar en wanneer doe, dan moet je op onderstaande link klikken:

Klik

Het eerste reisje zit erop

2007-07-11T15:55:00.000+02:00

Maandagavond ben ik weer thuisgekomen van mijn reisje naar Italië. Het was best een pokke eind met de trein, maar ik heb lekker naar buiten kunnen kijken. Wel jammer dat mijn mp3speler de avond voordat ik vertrok kapot ging :(

Het was erg gezellig bij Jeroen. Zijn ouders en een zus waren er ook. Toen ik aankwam regende het pijpestelen en de dag dat ik weg ging ook weer, maar de vier dagen tussendoor was het heerlijk weer.
Hun huisje in Malcesine is erg leuk! Malcesine zelf is een leuk toeristendorpje, Gustav Klimt heeft het vereeuwigd in een schilderij (zelfs op vakantie heb ik met Wenen te maken :D).

Ik heb vooral lekker geluierd op het terras, aan het meer gelegen, gelezen en sudoku's gemaakt. Ik ben volgens mij mn leven lang nog niet zo bruin geweest. (Stel je daar niet al te veel bij voor, ik word namelijk nooit zo bruin, maar nu heb ik een lekker kleurtje.) Jeroen heeft me ook de omliggende dorpjes laten zien. Het was een erg relaxed vakantietje.

Gisterenavond ben ik naar een Heurigen net buiten Wenen op een heuvel geweest met een fantastisch uitzicht over Wenen. Helaas is het ook hier slecht weer, dus moesten we binnen zitten. Voor mij was het de laatste avond dat ik Yishan zie, dus het was weer afscheid nemen geblazen. We hebben wel nog leuke foto's gemaakt.

Updeet

2007-07-01T22:33:00.001+02:00

Eindelijk weer eens een nieuw blogje. Ik heb de afgelopen tijd natuurlijk genoeg beleefd, maar had steeds geen zin om wat te gaan typen.
De erasmus tijd is afgelopen en deze week is bijna iedereen weg gegaan. Echt heel raar. Voor mij horen deze mensen bij Wenen en het feit dat ik ze niet zomaar even op kan bellen om iets te gaan doen is stom. Ik heb ook echt een hekel aan afscheid nemen. Je weet nooit precies wat je moet zeggen, gelukkig is een dikke knuffel dan de oplossing.
Vanmiddag heb ik afscheid genomen van Chris. Zowel hij als Evie (die nog tot augustus hier is gelukkig) hebben me laten beloven dat ik in Athene op visite kom, dus potjandriedubbeltjes, ik hou helemaal niet van reizen, maar voor hun moet ik me maar opofferen ;)

Afgelopen vrijdag was ik bij Dora op visite in Györ, Hongarije. Vanaf Wenen is het maar 1,5 uur met de trein, dus prima te doen voor een dagje. Ze was net teruggekomen uit Ankara van erasmus en maandag vertrek ze voor 2 maanden als au-pair naar Italië. Het was echt super gezellig om haar weer te zien en ze heeft me Györ laten zien, haar moeder heeft goulash voor ons gekookt en we zijn naar een welness bad geweest. Ze moest ook nog even haar gezicht laten zien op een verjaardagsfeestje en daarna zou ik naar de trein en naar huis gaan. Het feestje bleek erg gezellig te zijn (ondanks dat niemand engels sprak) en nadat er wat Palinka (Hongaarse sterke drank) bij me naar binnen gegoten was besloten we dat het beter was als ik zou blijven logeren :D Later zijn we nog naar een ander feestje geweest waar men gelukkig wel engels sprak. Het was een erg geslaagd bezoekje.

Een paar weken geleden ben ik met Monika uit Polen een dagje naar Graz geweest. Een erg leuk stadje. Niet fantastisch, maar leuk om geweest te zijn.

De zomervakantie is begonnen en alhoewel ik officieel nog 2 maanden in Wenen verblijf zal ik uiteindelijk vrij weinig hier zijn. Woensdag ga ik een paar daagjes bij Jeroen in Italië op visite en de 17e vertrek ik voor de Summer University van AEGEE naar Boekarest, waar ik dan 2 weken blijf.
In augustus komen Eva en Lon naar Wenen en gaan we daarna samen nog ergens heen en dan zijn mijn ouders al in Oostenrijk.

Het feit dat iedereen vertrekt heeft me al even doen reflecteren op mijn eigen vertrek uit Wenen en ik ben tot de conclusie gekomen dat ik eigenlijk helemaal niet weg wil. In deze paar maanden ben ik echt van de stad gaan houden, meer nog zelfs dan van Rome. Ik voel me er thuis en ken de weg beter dan in Utrecht.
Natuurlijk wachten thuis mijn vrienden en familie op me, dus vind ik het ook niet erg om terug te gaan. Maar stel dat iedereen met me mee zou verhuizen zou ik geen 10 seconden hoeven nadenken.

Bios

2007-06-06T23:59:00.001+02:00

Op het moment komen er in de bioscoop lekker veel nieuwe films uit, die het ook waard zijn om te gaan kijken. Naar wij dachten in ieder geval :D

Met het gevaar dat ik nu 50% van de bevolking beledig: ik vond Pirates of de carribean 3 drie keer niets. Hij was niet grappig genoeg, ze hebben zichzelf veel te serieus genomen. Dat was nogal een teleurstelling.

Ik ben net weer thuis gekomen van de bios en heb dit keer Oceans 13 gezien. En dat vond ik dan wel weer een hele fijne film. Grappig en entertainend.

Nu staan er voor de komende maand nog een paar op mijn wenslijstje: Shrek 3 (wat is het tegenwoordig met alle deel 3en), Harry Potter 5 (daar weten we ten minste van dat het na 7 op houdt) en Die hard 4 (alleen wil niemand met me mee... waar is mn broer als ik hem nodig heb)

Gelukkig zijn er in Wenen trouwens een paar bioscopen die de films gewoon in originele versie vertonen. Want op al die nagesynchroniseerde shit zit ik niet te wachten.

Moedergevoelens

2007-05-31T15:18:00.000+02:00

In het kader van goed nieuws kan ik jullie vertellen dat Andrea afgelopen dinsdag 22-5 een gezonde en prachtige dochter op de wereld heeft gezet!!! Alles is goed verlopen en moeder en kind maken het erg goed, al moet moeder er nog even aan wennen dat ze zo weinig slaap krijgt.
Afgelopen vrijdag ben ik in het ziekenhuis op visite geweest en ik vind het echt een mooie baby! Toch een wondertje zo iets. En toen ik zag hoe Andrea naar haar kindje keek kwamen de moedergevoelens ook bij mij opzetten :D (dus mannen, behoed U, haha.) Natuurlijk heb ik al vaker een pasgeboren baby en de moeder gezien, maar omdat Andrea zo’n goede vriendin van me is vond ik het dit keer toch specialer.

Ik ben het hele weekend in het Waldviertel op de boerderij geweest. Dat blijft toch zo ongeveer de mooiste plek op de wereld voor mij. Zaterdag was er een ‘Volksfest’ in Arbesbach en een vriendin van mij woont daar, dus we konden met z’n allen blijven slapen. Heel fijn, want zo kon iedereen wat drinken. Het feest was erg geslaagd, de band was erg goed en de drank vloeide rijkelijk. Om 4.30 werden we de tent uitgeveegd, wat we toen stom vonden, maar anders waren we denk ik totdat het Frühschoppen begon aan de tap blijven hangen.

Zondag (en ik had geen kater) kwam de hele boerenfamilie + aanhang en kinderen op de boerderij om eerst Paula’s verjaardag te vieren en daarna bij Andrea, Robert en Alina op visite te gaan. Dat was een erg volle bak voor ze, maar het was wel heel gezellig. Die ‘arme’ Robert moet al de hele week bier met iedereen drinken. Iedereen wil proosten op z’n dochter. Maar eigen schuld, dikke bult, want ik mocht ook niet weg voordat ik een keer of wat met hem had geproost. Typisch Oostenrijks :)

In ander, ook leuk, nieuws: ik ga deze zomer met AEGEE op Summer University naar Boekarest, Roemenië. Ik heb vanmiddag mijn vliegticket geboekt. Spannend!

En ook nu mogen foto’s zeker niet ontbreken:

Hier staat Alina op het internet:
http://bdb.babygalerie.at/index.php?instid=17&baby=6304

(Voor geïnteresseerden is hier de link van Dominik, zoontje van de zus van Andrea) http://bdb.babygalerie.at/index.php?instid=17&page=7&baby=5072.

Ik heb zelf ook een paar foto’s gemaakt:

Zoek de verschillen tussen deze en vorige foto :D

Op de boerderij hebben ze een jong poesje en deze is gelukkig niet zo schuw als die van vorige zomer. Dus ik ben druk bezig te proberen om vriendjes met haar te worden. Alhoewel ze nog redelijk schuchter is, is ze afgelopen weekend zomaar uit zichzelf op mijn schoot geklommen. *Victorie*

Ilse en Joanne in Wenen

2007-05-31T15:03:00.001+02:00

Precies een maand geleden waren Ilse en Joanne bij me op visite. Tijd om er eindelijk eens een verhaaltje over te schrijven. Het onwijs gezellig. Ik kon eindelijk Ilse weer eens platknuffelen en het niveau van mijn taalgebruik werd ietwat naar beneden geschroefd (op eigen voorstel trouwens, niet dat je denkt dat Ilse en Joanne een slechte invloed op me hebben). Ook hadden ze mijn favoriete eten meegenomen, Liga’s en roze koeken. De roze koeken hebben de reis niet helemaal ongeschonden doorstaan, maar ook kruimelig waren ze nog erg lekker. De volgende keer wil ik er ook nog graag mandarijntjes bij ;)

Met z’n 3en op mijn kleine kamertje bleek geen probleem te zijn. Het was wat krap, maar het paste precies. We hebben heel veel gelachen en ook heel veel gezien. En waar ik bij Christie qua rondleiden nog een beetje onervaren was, voelde ik me nu een expert. Dat kan ook komen door alle complimentjes die ik ontving ‘Zo, jij weet echt veel/ goed de weg’. (Ik was natuurlijk met een sociale wetenschapper en een pabo student onderweg, die weten precies wat ze moeten zeggen.)

Het weer was niet supermooi, zoals de 2 weken daarvoor, maar we mogen niet klagen. Het heeft namelijk ook niet geregend. Als Ilse en Joanne dingen bezochten waar ik al eens binnen was geweest ben ik gewoon lekker buiten blijven zitten met een boek. (Mijn ouders zijn zo lief geweest om er een paar mee te geven, die kwamen heeeel goed van pas). Ik vond het erg geslaagde 5 dagen.

En dan nu nog een paar foto’s voor een sfeerimpressie:

Het Hundertwasserhaus blijft ik fantastisch vinden.

Hier wachten we tot we kaartjes voor de opera kunnen kopen. We zijn naar 'De vliegende Hollander' geweest. Voor het feit dat ik niet van opera hou vond ik het best leuk. Alleen jammer dat het erg heet was daar waar we stonden (staanplaatsen kun je op de dag zelf kopen en kosten 3,50), want ik ben bijna van mijn stokje gegaan.

Schönbrunn dit keer van de andere kant bekeken.

Henk en Bertje waren ook mee.

Heel charmant.

Lang geleden

2007-05-19T15:43:00.000+02:00

Het is een hele tijd geleden sinds ik een blogje schreef. Dus dan nu weer een kleine update van wat ik hier zoal doe.
Ik zit nu in het Waldviertel op de boerderij en ga vanavond naar een feest toe. Mijn vrienden hier hebben het altijd over dit feest, maar aangezien ik deze tijd van het jaar normaal nooit in Oostenrijk ben, ben ik er nog nooit geweest. Dus ik ben erg benieuwd of het inderdaad zo veel leuker is dan andere feesten hier.

Vorige week zaterdag heb ik een poging gewaagd om naar Bratislava te gaan, maar helaas is het bij een poging gebleven. Ik had die ochtend mijn wekker verkeerd gezet en werd daardoor veel te laat wakker. En even later in de trein kwam ik erachter dat mijn paspoort nog heel netjes in mijn laatje in mijn kamer lag. Dus eenmaal op het station in Bratislava aangekomen mocht ik naar mijn vriendinnen zwaaien en vervolgens weer terug in de trein richting Wenen. Beetje jammer.

Ook kwamen we vorige week tot de conclusie dat er bij onze introductie was gezegd dat als we langer dan 3 maanden in Wenen blijven, we dan een Anmeldebescheinigung moeten halen voordat de eerste 3 maanden om zijn... en dat was deze week. Dus ik afgelopen maandag met Monika erheen, waren we daar om 14.00, bleek dat ze om 12 uur al dicht gaan (stelletje luie ambtenaren!). Dus we besloten om woensdagochtend vroeg terug te komen. Helaas hadden we niet gezien dat je op woensdag alleen kunt komen als je een afspraak hebt, dus waren we er weer voor niets. Leuk detail is dat het betreffende bureau precies aan de andere kant van Wenen is en we er een uur over doen om er te komen.
Gisteren hebben we een derde (en eveneens laatste, aangezien ik liever illegaal in Wenen verblijf dan er nog een keer heen te moeten) poging gewaagd en we konden zowaar naar binnen. Helaas waren er wel 35 wachtenden voor ons en in het eerste uur werden er wel 15 daarvan geholpen. Ook zagen we daar dat we extra documenten bij ons moesten hebben, waar we niets vanaf wisten. Ik had wel gewoon mijn paspoort en mijn meldezettel bij me, maar ze willen ook een bewijs dat er geld op je rekening staat of dat je een beurs hebt.
Gelukkig konden we wel onze aanvraag indienen, maar krijgen we de Anmeldebescheinigung nog niet, die wordt opgestuurd nadat we een fax met de nodige informatie gestuurd hebben. (Ik mocht het ook langs komen brengen, maar daar heb ik maar vriendelijk voor bedankt.)

Een tripje wat wel is gelukt is mijn reisje naar Budapest. Ik was er afgelopen zomer al een paar dagen geweest, maar het regende toen zo hard dat ik niet het gevoel had echt iets gezien te hebben. Monika (uit Oostenrijk) en Christine hadden er ook wel zin in en zo zijn we met zijn 3en 3 dagen erheen gegaan met de trein. Ons hostel was eenvoudig, maar gezellig en perfect in het centrum. Het weer zat helaas niet echt mee, dus mijn meeste foto's zijn weer wat grijzig, maar dat mocht de pret niet drukken. De derde dag was overigens wel heel lekker weer, dus ik mag niet klagen. Hier zijn een paar fotos:

Het parlement

Monika, Christine en ik

De Heldenplatz

Moe, maar tevreden, met een biertje

De Fischerbastei (we hadden een Duits boekje over Budapest, dus geen idee hoe het in het Nederlands heet)

Uitzicht over Budapest en de Donau

Ilse en Joanne zijn ook nog op visite geweest, maar daarover meer in de volgende blog, anders wordt het zo'n onleesbaar verhaal.

Groeten uit Wenen

2007-05-04T23:11:00.000+02:00

Het was en is hier onwijs gezellig met Ilse en Joanne op visite!

Morgenochtend vroeg vertrekken zij weer naar huis en vertrek ik nog vroeger naar Budapest. Daar heb ik zin an!

Murphy's law

2007-04-27T19:02:00.000+02:00

Ik hou van mooie auto's. Niet in de zin van pk's en techniek en hoe hard ie kan, maar gewoon van auto's die er mooi uit zien. En ik hou ook van avonturenfilms zoals Cannonball Run. Die combinatie maakt dat ik het principe van de gumball 3000 supermooi vind.
Vorig jaar had de route een checkpoint in Wenen en kwam niet door Nederland. Dit jaar zit ik in Wenen en heeft de gumball een checkpoint in Amsterdam. Natuurlijk.
Gelukkig doet Bam dit jaar niet mee, anders was ik echt heel hard gaan huilen.

Nog een geval van Murphy en z'n fijne wet: Ik zie de stofzuiger altijd overal in ons huis hier, behalve natuurlijk als ik wil stofzuigen. Nu is ie dus ook verschwunden. En dit is niet de 1e keer dat me dat gebeurt, maar al de derde keer.

*edit* Vandaag (29-4) wil ik weer poging tot stofzuigen gaan wagen, maar totnogtoe heb ik hem nog niet gevonden.

*edit* Victorie! De stofzuiger staat nu (30-4) in mijn kamer. Ik overweeg om hem gewoon hier te houden, zodat ik nooit meer hoef te zoeken (A).

Pannenkoeken

2007-04-26T18:33:00.000+02:00

Zoals het een echte Hollandse betaamt, heb ik afgelopen dinsdag pannenkoeken voor mijn vriendinnen gebakken. Ze vonden het erg lekker en ik ben beter in bakken dan dat ik zelf dacht :).
Verder heb ik niets bijzonders meegemaakt sinds de vorige keer dat ik wat heb geschreven. Aankomende maandag komen Ilse en Joanne langs (gezellig, jeej!) en als zij de zaterdag erop weer naar NL vertrekken ga ik een lang weekeind naar Budapest.

Hier dan een paar foto's van het pannenkoeken eten en mochten jullie in de veronderstelling zijn dat ik niet meer naar feestjes ga ook nog een paar feestfoto's.

Snackbar

2007-04-20T16:04:00.000+02:00

Na 2 maanden weg van huis ga je af en toe wat dingen missen. Vandaag mis ik de snackbar!
Wat heb ik onwijs zin in een patatje met pindasaus en een lekkere kaassouflé/kroket/frikandel erbij.

Hier kan ik wel op elke hoek frankfurter Wurst, een hotdog, kebab, falafel of een Schnitzelsandwich kopen, maar een patatzaak ho maar.

Avonturen

2007-04-15T21:39:00.000+02:00

Ga er maar even goed voor zitten, net zoals ik nu, want het wordt een lange blog. Ik heb de afgelopen 2 weken een hoop gedaan en ook veel foto’s gemaakt, dus vond ik het tijd worden om eens wat uitgebreider te schrijven.

Eerst is Christie 3 dagen hier op visite geweest, zoals al eerder vermeld was dat heel gezellig en we hebben een hoop leuke dingen gedaan. Zo hebben we door het centrum gewandeld om alle mooie gebouwen daar te bekijken, zoals bijvoorbeeld de Hofburg:

Bovendien hadden we het geluk om langs de Anker-klok te lopen toen het 12 uur was en de figuren allemaal voorbij kwamen, terwijl er een muziekje wordt gespeeld. (Bij deze klok zijn er 12 verschillende figuren die gedurende het uur door ‘het beeld’ heen lopen zodat je de tijd kunt aflezen).

Daarna hebben we bij een vegetarisch & biologisch restaurant gegeten, wat erg lekker was, dus daar wil ik nog wel vaker heen.
Ook het Hundertwasserhuis stond op het programma en het blijkt dat er 2 huizen zijn, want ik nog niet doorhad (*schaam*). Maar: hoe meer huizen, hoe meer vreugd, aangezien ik de stijl van Hundertwasser onwijs mooi vind. Ik zou het echt leuk vinden om in een door hem ontworpen huis te wonen.

We zijn ook langs de universiteit gelopen en heeft Christie mijn ‘mooie’ universiteitsgebouw live mogen zien. Uiteindelijk heeft ze zich ook in de paternoster lift gewaagd, wat ik nog niet heb gedurfd :D.
’s Avonds zijn we naar club Kaiko gegaan, maar vanwege de Osterferien was het daar onwijs leeg en hebben we om 20.30 (na gebruik gemaakt te hebben van het gratis-cocktail-uurtje) besloten om naar huis te gaan en een film te kijken.

De volgende dag zijn we eerst naar het Belvedère gegaan en daarna naar het Sigmund Freud museum. Allebei echt leuk. Het Belvedère ziet er echt uit als een sprookjesslot en heeft een mooi assortiment aan schilderijen van Gustav Klimt.
Het Sigmund Freud museum is gevestigd in zijn oude woonhuis en om binnen te komen moet je eerst aanbellen. Dit vind ik echt een superleuk detail, het geeft je het gevoel dat je bij hem op spreekuur komt. Ook was het leuk om wat meer over de persoon te weten te komen, in mijn studie leer ik alleen over zijn (ietwat achterhaalde) fasen van de menselijke ontwikkeling, maar er zit natuurlijk een persoon achter die theorieën.
Tussendoor zijn we nog over een paasmarkt gewandeld waar ze een hoop paaseieren verkochten

En daarna was het helaas alweer tijd om Christie uit te zwaaien. Ik was mijn haar nogal zat, dus ik ben naar de kapper geweest. Hierboven kon je mijn lange lokken nog zien, hieronder dan het voor mij kortste kapsel ooit. Nadat ik zelf er een dagje over in shock was, ben ik er nu heel blij mee.

Omdat we twee weken paasvakantie hebben zijn bijna alle meisjes uit mijn dormitory naar hun ouders vertrokken en zijn veel erasmus studenten op reis gegaan. Het was dus erg rustig en zelfs saai hier. Daarom had ik besloten om de paasdagen in het Waldviertel door te brengen. Op de boerderij ben ik altijd welkom, dus daar heb ik 3 nachten gelogeerd. Het was erg gezellig om met iedereen af te spreken, Andrea’s dikke buik en Petra’s pasgeboren kindje te bewonderen en lui voor de tv te hangen. Er is lekker voor me gekookt en we hadden een gezellig paasontbijt. ’s Ochtends hadden ze wat eieren, brood en vlees mee naar de mis genomen om te laten zegenen. Na met de eieren getoept te hebben (de mijne was het sterkst, moehaha), pelde iedereen zijn ei en legde het op een bord. Daarna sneed Paula ze doormidden en kreeg je eerst de helft van je eigen ei en daarna de helft van het ei van iemand anders. Nou ben ik zelf niet zo van zegenen enzo, maar dit gebaar van je eten delen en er even bij stilstaan vond ik eigenlijk heel mooi.

Afgelopen woensdag ben ik samen met Yi Shan een paar dagen naar Venetië geweest. Het was er lekker weer en Venetië is een mooie stad. Het feit dat het op eilandjes ligt maakt het uniek. Het openbaar vervoer bestaat niet uit bussen maar uit boten. We hebben aardig wat gevaren en het was erg leuk om vanuit de boot naar de Venetiaanse gebouwen te kijken. Het ziet er zo romantisch uit. Ook als je door de stad heen loopt zijn is er overal water tussen de huizen., waar de gondels doorheen varen. Helaas zijn die veels te duur om een tochtje te maken.

Uiteraard zijn we op het San Marco plein en in de San Marco geweest, die ik overigens erg mooi vond.

De beroemde rialto brug hebben we gezien (en overheen gelopen).

En ook in het Joodse ghetto zijn we geweest. Blijkbaar is dit ghetto het oudste ter wereld, in 1516 besloot een bestuurder dat alle joden in deze wijk moesten wonen. Verder hebben we elke dag een ijsje gegeten en eindeloos rondgewandeld door steegjes en over pleintjes. Vooral de pleinen die wat achteraf liggen vond ik leuk, daar waren de Italiaanse kinderen aan het spelen en stonden de ouders, druk gebarend en luid sprekend met elkaar te kletsen. Ik heb namelijk wel het idee gekregen dat Venetië een stad voor toeristen is en dat er zich niet zo veel van het Italiaanse leven zelf afspeelt.

En ten slotte nog een foto samen met Yi Shan. Ik kijk een beetje moeilijk, maar helaas was ik vergeten om mijn zonnebril mee te nemen.

Terug in Wenen blijkt het ondertussen ook hier heerlijk weer te zijn. Vanmiddag heb ik heerlijk op de Donauinsel zitten picknicken en besloten we pas om 18.30 naar huis te gaan, toen het een beetje fris werd.

Nieuwe...

2007-04-14T20:36:00.000+02:00

Ik heb de afgelopen 2 weken een hoop beleefd. Christie is een paar daagjes langsgeweest, wat superleuk was. (Heerlijk om iemand om je heen te hebben die je al langer dan 6 weken kent...) En ik ben net thuisgekomen van een tripje naar Venetië. We hebben heerlijk weer gehad en genoten. Aangezien ik zo nog uit ga heb ik nu geen tijd om een lange blog te posten, maar 1 ding wilde ik nog even snel graag met jullie delen:

Ik heb nieuwe schoenen! In Venetië gekocht. (Voor extra kijkplezier onderstaande video aanzetten terwijl je naar de foto kijkt)

Quizzz

2007-03-31T13:01:00.000+02:00

*Edit* Het tweede uitgeloofde biertje ga ik zelf maar nuttigen, bij gebrek aan iemand anders die het antwoord weet (behalve Christie dan). Het is namelijk een afvalverwerkingsbedrijf, ontworpen door Hundertwasser. Ik vind het stoer dat zoiets stinkends en vies er zo mooi uit kan zien.

Ik dacht, het is best leuk om een keertje een quiz te doen.
Degene die als eerste weet wat de functie van dit gebouw is, krijgt de eerstvolgende keer als ik hem/haar zie een biertje/wijntje.

PS. Ik hoorde dat de (toch al half gesloopte) Tagrijn afgelopen week is afgebrand. Dat doet mijn hartje toch wel een beetje pijn. Dag mooie herinneringen.

Studentenleven @ Vienna

2007-03-28T17:04:00.000+02:00

Het is alweer een tijdje geleden sinds ik wat gepost heb, dus tijd voor een update!
4 vakken zijn ondertussen begonnen, morgen begint de 5e en mijn 6e vak begint pas eind mei. Veel werk hoef ik tot nog toe niet te doen, dus alles is heel relaxed.
Ik heb Vorlesungen en Seminars. Vorlesungen zijn hoorcolleges en aan het eind van het semester krijg je een toets over de stof die in de college's behandeld is. Seminars zijn wat praktischer gericht, er wordt activiteit en initiatief van je verwacht. Bij de 2 Seminars die totnogtoe zijn begonnen moet ik zowel een Referat (met een groepje) houden als een Seminararbeit (individueel en gewoon een paper) inleveren.
Bij mijn allereerste les aan de uni hier beleefde ik aan het eind nog een verrassing. Wanneer de docent zegt dat de les ten einde is begint iedereen op de tafel te kloppen. Om eerlijk te zijn dacht ik de eerste keer: 'San di do jetzt olle deppad worn?'
Ik heb me later uit laten leggen dat niet iedereen gek is, maar dat het de gewoonte is om in plaats van te klappen op de tafel te kloppen. Dat wordt op de eerste dag als je aan de uni begint uitgelegd. KLappen is namelijk voor iedereen en daarom onderscheiden studenten en geleerden zich hierdoor. Zelf vind ik het nogal elitair gedoe, maar omdat ik hier ben om te integreren doe ik ondertussen mee.

Het verjaardagsfeest van Christine in het Waldviertel was super. Heel gezellig om met iedereen samen te zijn en het is tof om zomaar een weekeindje daarheen te kunnen. Aankomend weekeind komt Christie op visite! Daar heb ik echt zin in. En als het goed is neemt ze pannenkoekenmeel voor me mee, zodat ik hier eens lekker kan gaan bakken. Dan moet wel het gas weer gemaakt zijn... Afgelopen donderdag bleek dat de gasleiding van het huis lek is en daarom is alles afgesloten. Maandag zou het gerepareerd worden, maar dat is nog niet gebeurd/gelukt. Nu hebben we een paar electrische pitjes, maar fijn koken is het niet.

Op onderstaande foto zijn we bij Taina thuis. We hadden besloten om allemaal wat dingen te gaan proeven die we niet kennen. Dus Taina heeft zalmbroodjes, broodjes met ander vis-spul en rolletjes met rendier-rookvlees gemaakt om Finland te representeren. Evie heeft olijven en pomodori's meegenomen voor Griekenland en Yi Shan heeft wat exotisch fruit gekocht. Geen idee hoe het in het Nederlands heet, maar we hadden Mangosteen en Dragonfruit. En er waren worteltjes omdat ik dat graag wilde :D. Het was allemaal heel lekker, dus dat was mooi.

Ten slotte heb ik vandaag wat foto's van mijn universiteitsgebouw gemaakt. Het weer is trouwens heerlijk lente-achtig op het moment, maar toen ik de foto's maakte was het zonnetje net achter de wolken verdwenen. (Klik erop om ze groter te maken.)

Mijn gebouw, het NIG (Neues Instituts Gebäude):

Het NIG en een beetje van de straat:

Het uitzicht als je voor het NIG staat:

Advies gevraagd :)

2007-03-14T15:00:00.000+01:00

*edit* Wegens overduidelijke leukheid van de jurk ga ik hem kopen. Helaas had iemand anders degene uit de winkel al meegenomen, maar vanaf 9 april kunnen ze hem weer bestellen. Dus dat ga ik dan doen.

Vandaag tijdens het shoppen kwam ik een leuk jurkje tegen die ik voor de grap heb aangedaan, niet verwachtend dat het daadwerkelijk zou passen en leuk zou staan.
Maar nu weet ik niet of ik het zal kopen en wil ik graag advies :D.
Hij is niet duur, 35 euro. Maar ik ben bang dat het misschien zo'n aankoop wordt die in je kast blijft hangen. want hij is strapless en dan maak ik me wel steeds druk of er niets afzakt (alhoewel hij wel strak zit, dus ik moet ook niet 3 cm meer buikomvang krijgen, want dan past het niet meer).
En wat kan ik er dan bij aan doen een wit jasje of iets dergelijks? (en dan moet ik dat dus ook nog kopen). En wat voor schoenen moet ik er bij aan? En wanneer kan ik het aandoen? Voor een normale zomerdag is het misschien een beetje overdreven, of niet?

In ieder geval, ik weet het niet. Maar stiekem vind ik hem wel heel leuk.

Dus hier een paar foto's en wat vind jij?

Sport!

2007-03-13T14:52:00.000+01:00

Jawel, je leest het goed :P. Ons huis heeft ook een sportruimte met een aantal apparaten en vanochtend ben ik samen met Yishan gaan sporten. Ik heb zomaar 25 minuten gejogd op zo'n hardloopband en daarna heb ik nog 30 sit-ups gedaan. Nu ben ik benieuwd naar de hoeveelheid spierpijn die ik morgen zal hebben. Het sporten beviel zelfs, het is heel relaxed dat je alleen maar met de lift naar beneden hoeft om te kunnen beginnen. Dus ik heb met Yishan afgesproken om het voortaan elke dinsdagochtend te gaan doen, zodat we goed wakker kunnen worden nadat we maandagavond naar Kaiko zijn geweest.

Er lopen vaak mensen te fotograferen op feesten en de dag erna kun je die foto's dan op hun website zien. Hier zijn dus een paar foto's van gisteren.

Ik, Chris, Evie en Yishan. (Jammer dat ik er zo groot opsta in vergelijk met de rest)

Ik, Yishan, Evie en een hele hoop Griekse meisjes die we hebben leren kennen.

Sluit een telefoonabonnement af in 249 stappen.

2007-03-10T19:02:00.001+01:00

Omdat ik mijn prepaid kaart een beetje duur vond wilde ik graag een telefoonabonnement afsluiten voor de tijd dat ik hier ben. Ik had niet verwacht dat het mogelijk zou zijn om er één voor korter dan een jaar af te sluiten, maar gelukkig kan het toch. Hier het verhaal hoe het proces van het daadwerkelijk afsluiten verliep:

Maandag
- Puzzel de hele ochtend op internet welk abonnement bij welke provider het goedkoopst zal zijn (Telering uiteindelijk).
- Zoek op waar de dichstbijzijnde telering winkel is (ongeveer 15 minuten reizen).
- Ga erheen en neem je voorlopige bankbas en je studentenkaart mee. De man achter de balie vraagt of je je meldezettel van de gemeente ook bij je hebt.
- Ga terug naar huis om het op te halen.
- Vergeet je paspoort mee te nemen, dus ben je voor niets 2 keer op en neer geweest.
- Besluit de volgende dag terug te komen.

Dinsdag
- Pak al je spullen bij elkaar en ga weer naar de telering winkel.
- Klets met de meneer achter de balie over Nederland terwijl hij alles invult.
- Onderteken 4 verschillende formulieren.
- Ga 20 minuten het winkelcentrum in terwijl de meneer achter de balie op goedkeuring van het hoofdbureau wacht.
- Het blijkt dat mijn handtekening op de diverse documenten te verschillend van elkaar zijn, dus het hoofdkantoor geeft geen toestemming voor het abonnement, tenzij je bewijs kan overleggen dat je echt een Oostenrijks banknummer hebt.
- Gezien mijn bankpas woensdag klaar zou zijn is hier geen bewijs voor, dus je spreekt af de dag erna terug te komen.

Woensdag
- Slaap uit.
- Besluit om 15.30 bij de bank je pas op te gaan halen.
- Spring tussen de zich sluitende deuren naar binnen en kijk vrolijk rond.
- Op de vraag waarom je hier bent zeg je dat je je bankpas op komt halen en de baliemeneer vertelt je dat de bank al een tijdje gesloten is.
- Loop met een rood hoofd weer naar buiten.

Donderdag
- Sta op tijd op.
- Haal je bankpas op, maar kijk niet wat erop staat.
- Ga naar de telering winkel in het winkelcentrum.
- Kijk op je bankpas en zie tot je grote schrik dat je Yvonne vam Gervem heet.
- Vraag aan de meneer achter de balie of dit een probleem is. Helaas wel denkt hij, maar hij wil het toch aan het hoofdkantoor vragen.
- Ga 20 minuten het winkelcentrum in, terwijl er gewacht wordt op toestemming van het hoofdkantoor.
- Neem je nieuwe sim-kaart en papieren van je abonnement in ontvangst. Yes! gelukt!
- Beloof de meneer achter de balie minstens een week niet meer langs te komen.

Vrijdag
- Ga met je huisgenoot winkelen in het winkelcentrum dat je nu al bijna uit je hoofd kent omdat er ook een hele grote supermarkt is.
- Loop heel snel langs de telering winkel en kijk vooral niet naar binnen.
- Ruim 's avonds je papieren netjes op en kom tot de conclusie dat de meneer achter de balie je adres verkeerd heeft opgeschreven (kamer 390 ipv 309).

Dus nu heb ik nog een foute bankpas en een verkeerd adres voor mijn telefoonrekening, maar ik vind dat ik deze week al genoeg heb geregeld en het volgende week wel ga doen.

Verder heb ik mijn eerste werkgroep gehad (jeej), die helaas saai was (niet jeej). De docent ging de basisregels van het schrijven van een wetenschappelijk paper uitleggen, wat ik ondertussen wel kan dromen. Dus ik heb mezelf erin geoefend om te faken dat ik geïnteresseerd ben. Ik kan nog verder oefenen, want ook voor de volgende twee bijeenkomsten staat dit thema op de agenda. Ik heb wel een paar aardige meisjes leren kennen.

Afgelopen donderdag ben ik naar de film geweest met Taina en Evie. We hebben Music & Lyrics gezien met Hugh Grant en Drew Barrymore en de film was echt onwijs leuk.
Het is echt zo'n typische feel-good-movie en ook nog heel grappig. Het is natuurlijk vooral een vrouwenfilm, maar mannen die met een vrouw naar de film willen doen er goed aan om deze te kiezen. Want A: zij wordt er blij van en B: jij vindt de film ook leuk.

Het ERASMUS-leven

2007-03-06T11:27:00.000+01:00

Zo, het erasmus leven is absoluut 'losgebarsten'. Op het moment houdt het voor mij een feestje hier, een feestje daar en geen colleges in. En alhoewel ik helemaal niets tegen al dat feesten heb vraag ik me wel af hoe het hier gaat met het studeren. Plus dat ik gewoon nieuwsgierig ben naar mijn vakken, of ze leuk zijn of niet. (Bij interesse valt er een lijst met vakken op te vragen) Maar ik moet nog tot donderdag wachten voor mijn eerste vak begint. Ten minste, ik hoop dat het door gaat :D. Zowel vorige week als gisteren dacht ik ook al les te hebben, maar in het eerste geval is het vak tot aan het eind van deze maand uitgesteld en in het tweede geval blijkt dat de eerste lesdatum in het nieuwe semester altijd is voor hertentamens, zat ik opeens bijna al een tentamen van het vak te maken.
Vorige week heb ik eigenlijk geen culturele dingen gedaan, maar me dus vooral op de feestjes gestort en overdag geslapen (A). Op maandagavond is er altijd een ESN feest in Kaiko, wat ongeveer 5 minuten lopen is vanuit mijn huis. Tussen 7 en 8 zijn de cocktails gratis en tot 10 uur kosten ze 3 euro. Dus wij (en met ons een hele hoop andere mensen) zijn er erg vroeg. Wel raar om zo vroeg al uit te gaan, maar het heeft als voordeel dat je om 12 uur al naar huis wilt en dat de dag erna prima is, aangezien je genoeg kunt slapen. (Taina heeft van gisteren nog een leuke foto, ze zou me hem opsturen, dus dan edit ik die er even bij).
Verder zijn we vorige week nog naar een karaoke-avond geweest (nee, ik heb niet gezongen) en was er een ESN feest op een boot bij de Schwedenplatz. De nachtbussen zijn hier erg goed geregeld, het is geen probleem om vanuit het centrum weer veilig naar huis te komen.
Het leuke is dat alle erasmusstudenten naar dezelfde feesten gaan, dus iedereen die ik de eerste maandag heb leren kennen ben ik de rest van de week ook steeds weer tegen gekomen. Misschien vind ik dat over 2 maanden saai, maar nu is het mooie manier om mensen beter te leren kennen.
Vrijdagavond zijn we naar een Heurigen geweest. Het was echt een authentiek Oostenrijks sfeertje inclusief een Oostenrijker met een bierbuik die accordeon speelde. Ik heb de Grüner Veltliner aan iedereen aangeraden en zelf ook maar meegedronken. Ik weet vrij zeker dat we nog wel terug zullen gaan.

Afgelopen week was Christine ook een dagje in Wenen om naar een studiebeurs toe te gaan (ze heeft haar examens gehaald, jeej). Omdat ik toch niets te doen had ben ik gezellig met haar meegegaan en behalve dat het erg gezellig was, was nog leerzaam ook. Het studiesysteem is hier toch wel anders dan thuis. Met pedagogiek bijvoorbeeld kun je hier helemaal niet dezelfde dingen doen als thuis. Je wordt hier alleen tot academicus opgeleid en kunt verder geen concreet beroep uitvoeren met je studie. Nadat we samen nog gegeten hadden moest Christine weer terug naar het waldviertel en gingen we haar spullen bij haar tante ophalen. Ze was me even vergeten te vertellen dat er een vogel rondvliegt in het appartement, dus ik schrok me het rambam toen hij opeens op mijn schouder kwam zitten (zie foto linksboven).

In Nederland is Peking Express weer begonnen en ik vond het extreem jammer dat ik deze keer niet kon kijken. Gelukkig heb ik er een oplossing voor gevonden, op het forum van PE was iemand die de aflevering wel elke week wil uploaden, dus nu kan ik het downloaden en toch meekijken. (De tip van vandaag, zoek je iets ga dan altijd op zoek naar een (officieel) forum, daar zijn altijd mensen die veel weten en ook bereid zijn om je te helpen. Dat heeft me al vaak leuke dingen opgeleverd).
Zodirect ga ik voor het eerst mijn Oostenrijkse Buddy ontmoeten. Ik ben benieuwd of het een aardig meisje is.

Niet 1, maar 2 buddies.

2007-02-26T12:06:00.000+01:00

Vanochtend deed ik mijn gordijnen open en werd ik verrast door sneeuw! Nu is het al grotendeels weer gesmolten, maar zouden we dan toch nog winter krijgen? (Voor mij hoeft dat niet per se eigenlijk). Gisteren ben ik met Monika en Yeesh naar Schönbrunn geweest. Het was erg koud, dus daarom hebben we alleen de tour binnen gedaan en besloten om in de lente terug te komen voor de tuinen. Maar het was wel gaaf zeg.

Toen ik nog thuis was heb ik mij via ESN voor een buddy aangemeld. Je krijgt iemand die thuis is in de stad toegewezen om je te helpen met bijvoorbeeld een woonruimte te zoeken, waar je vragen aan kunt stellen en die je wat leuke plekjes in de stad laat zien, zodat je niet helemaal alleen bent als je aankomt. Maar na mijn aanmelding heb ik daar helemaal niets meer van gehoord, dus ik had niet verwacht dat ik er nog één zou krijgen. Afgelopen vrijdag had ik toch een mailtje van een meisje dat ze mijn buddy is en vanochtend had ik tot mijn grote verbazing een mailtje van een ander meisje dat ze ook mijn buddy is. Dus nu heb ik er twee, maar daar heb ik geen problemen mee, het is alleen maar leuk om meer mensen te leren kennen.

Vanavond ga ik voor het eerst naar een ESN avond en hopelijk leer ik daar nog veel meer erasmus-studenten kennen. Ben heel benieuwd hoe dat is. Aanstaande woensdag komt Christine naar Wenen omdat ze naar een studiebeurs gaat, dus dat is ook heel gezellig. Over 2 weken is ze jarig en dan ga ik een weekeindje naar het waldviertel om dat te vieren.

Foto van Schönbrunn

Sightseeing

2007-02-23T20:20:00.000+01:00

Na een paar daagjes gerelaxed te hebben op mijn kamertje en in mijn buurt was het nu toch echt eens tijd om Wenen in te gaan. Samen met Monika (uit Polen) ben ik vanochtend op pad gegaan.
We zijn begonnen bij de Stephansdom. Die is heel mooi. We zijn maar kort binnen geweest, want er was een dienst aan de gang. De zuidtoren konden we beklimmen en dat hebben we dan ook gedaan. Dat was eens, maar nooit meer... Er kwam echt geen eind aan de treden. Dus voor iedereen die nog bij me op visite komt: als je naar boven wilt, prima, maar ik blijf beneden op je wachten. Aangezien er gerenoveerd wordt is het uitzicht nogal beperkt helaas, maar het was toch leuk om even over Wenen uit te kijken. Hierna zijn we via de Heldenplatz en de Museumplatz naar het Museumquartier gelopen. Daar hebben we het Mumok, een museum voor moderne kunst, bezocht. Vanwege verbouwing waren er maar 2 verdiepingen over. Er stonden wel een aantal leuke dingen tussen (bv Andy Warhol), maar verder was het niet heel erg mijn ding.
Hierna hebben we gelunched en toen besloten om naar het KunstHausWien (Hundertwasserhaus) te gaan. Dat vond ik echt heel erg leuk. Sowieso is het huis zelf al fantastisch om te zien, maar ook de Hundertwassertentoonstelling vond ik erg leuk. Het schilderij 'Hochhaus für Bäume und Menschen' sprak me het meeste aan. Het staat links in de bovenhoek, als je er op klikt kun je de grotere versie zien. Dit was de beste foto die ik er online van kon vinden. Hierna zijn we moe, maar tevreden huiswaarts gekeerd.

Ik heb het tot nog toe prima naar mijn zin hier. Ik heb gelukkig geen last van heimwee, alhoewel ik het wel mis om vertrouwde mensen om me heen te hebben. Het leren kennen van nieuwe mensen is leuk, maar kost wel energie. Het zou fijn zijn om tussendoor eens een kopje thee te drinken met iemand die ik al een paar jaar ken.
Gisteren ben ik bij mijn erasmus contactpersoon geweest en dat blijkt een erg aardige en knappe (A) jongeman te zijn. Ik vind het wel nog raar om 'per Sie' te praten met iemand die amper ouder is dan dat ik ben, maar daar moet ik maar aan wennen. Hij heeft me een uitgelegd hoe het hier gaat met je aanmelden voor vakken en verder had ik eigenlijk alles al zelf uitgezocht.
De universiteit is vooral in oude en statige gebouwen gevestigd, dus ik vond het stoer dat ik ook in zo'n gebouw les zou hebben. Mijn faculteit staat aan de Universitätsstrasse en vrijwel de hele straat bestaat uit deze oude en statige gebouwen. Er staat welgeteld 1 modern gebouw tussen en laat daar nou mijn faculteit in zitten... Dus, helaasch, geen les in oude, statige gebouwen. Ik ben bijna rond met het inschrijven bij mijn vakken, maar gisteren kwam ik een heel leuk vak tegen bij psychologie (neuropsychologie en dan vooral gericht op kinderen). Ik kan met mijn studentnummer van hier mezelf jammergenoeg niet bij vakken van een andere studie inschrijven, maar ik ga de docent een e-mail schrijven en hoop echt dat ik er bij mag.
Ze hebben trouwens hier in Oostenrijk geen fatsoenlijke collegeblokken!!! Ik moest een nieuwe en had bedacht dat ik die hier wel kon kopen. Ze hebben echter alleen maar collegeblokken met ruitjespapier waar mijn ogen al van gaan draaien als ik er 1 minuut naar kijk. En bij degenen met lijntjes staan de lijnen zo ver onder elkaar dat je bij wijze van spreken al na een paar zinnen de bladzijde vol hebt.
Op mijn kamertje is alles prima. Wel moet ik elke keer als ik ben gaan slapen nog een keer mijn bed uit. De kraan van mijn wasbak drupt dan namelijk een beetje en ik kan echt niet met dat geluid in slaap vallen. Het zit jammergenoeg nog niet in mijn systeem dat ik de kraan meteen stevig dichtdraai na het tanden poetsen, dus moet ik er standaard nog eens uit.

En dan hieronder wat foto's van vandaag:

De Stephansdom

Monika en ik voor de Stephansdom

Uitzicht vanaf de domtoren richting de kant waar wij wonen

De Museumplatz

Voor het Hundertwasserhaus

Kurt Halsey

2007-02-22T21:11:00.000+01:00

Ik zat gezellig met Yeesh, het meisje uit Singapore, op haar kamer te kletsen en ze liet me wat dingen op haar laptop zien. Daar zaten ook een aantal tekeningen bij van Kurt Halsey. Ik vind ze echt prachtig.

Eenvoudig, maar toch heel veelzeggend.

klik, klik En deze deed me aan Ilse en poes denken: klik

De volgende keer weer meer over mijn belevenissen in Vienna.

Voila, mijn kamer.

2007-02-21T16:16:00.000+01:00

Hier dan een paar fotootjes:

Tegenlicht helaas:

De voordeur kun je precies tussen de struiken door zien. De boom vlakbij de deur staat bijna recht voor mijn kamer, dus ik ben benieuwd hoeveel licht er nog binnenkomt als er weer bladeren aan zitten. Maar aan de andere kant is het wel fijn als het heel heet is en de zon kan er niet recht op schijnen.

En zo ziet de boerderij in het Waldviertel er uit:

Ik ben nu nog een beetje bezig met mn kamer wat op te leuken met foto's en alle lieve kaartjes die ik heb gehad. Het kaartenhoud-ding wat ik van Jonneke heb gehad vind ik super, maar t is onwijs lastig om een plek te vinden waar ik hem op kan hangen.
Morgen ga ik naar mijn coörinator en dan heb ik daarna hopelijk meer inzicht in de vakken die ik wil gaan doen.

Er is hier trouwens ook een versie van de daklozenkrant! Toen ik vandaag op weg was naar de bank stond er opeens zo'n knakker voor mijn neus met zo'n blaadje. Kaufen bitte, kaufen ja. Nou, nee bedankt dus :)

Wonen in Wenen

2007-02-19T21:01:00.000+01:00

Vandaag was het eindelijk zo ver! Ik zit nu in mijn kamertje in Wenen. Het is klein maar fijn. Er is een hele hoop opbergruimte, dus al mijn zooi kan een plekje krijgen. Ik heb me al aangemeld bij de gemeente (insert een hoop hilariteit bij mijn Lombok-huisgenoten) en woensdag heb ik een afspraak bij een bank om een rekening te openen. Morgen ben ik van plan om bij de international office van de universiteit langs te gaan.
Voor zover ik het nu kan beoordelen zit ik in een leuke buurt en niet al te ver van winkels en het centrum af. Mijn ouders hebben me vanmiddag hier heengebracht en geholpen met alles naar mijn kamer te sjouwen (ik zit op de derde verdieping). Daarna zijn we nog lekker met zn drietjes ergens wat wezen eten. Toen ze weg gingen begon ik mij ietwat sip te voelen, aangezien ik nu 'alleen' zou overblijven, maar toen ik ze uit ging zwaaien kwam er een meisje met een grote koffer binnen. Ze bleek uit Singapore te komen en is erg aardig. Even later kwam er een Pools meisje binnen, die ook erg aardig lijkt te zijn. Met het meisje uit Singapore ben ik net even wat wezen eten en we hebben afgesproken om te gaan kijken wanneer ESN iets organiseert voor de buitenlandse studenten en dan gaan we er samen heen.
Het is wel een fijn gevoel dat je al samen met iemand ergens heen kunt.
Al met al ben ik van mening dat ik het wel fijn ga krijgen hier.

De afgelopen week in het Waldviertel was heel relaxed. Het was fijn om met mn vriendinnen wat af te kunnen spreken en iedereen is heel entheausiast over het feit dat ik nu in Wenen zit. Ik mag bij jan en alleman komen logeren als ik er eens een weekeindje tussenuit wil en heb enorm veel telefoonnummers van mensen die heen en weer rijden tussen Wenen en het Waldviertel, voor als ik een lift nodig heb.
Gisteren was er nog wel spanning en sensatie. We waren wat aan het drinken in een paar dorpen verderop en er kwamen veel sirenes voorbij, dus we zeiden al tegen elkaar dat er wat was gebeurd. Bleek uiteindelijk dat er in Mitterschlag (waar wij vroeger ons huisje hadden) brand was in een huis. Echt zielig! Het huis staat vlak langs de weg en een paar jaar geleden was er al eens een vrachtwagen naar binnen gereden. Die mensen hebben het niet zo breed en ze hadden sinds deze zomer net alles weer op orde, gebeurd er dit! Maar gelukkig is er niemand gewond geraakt ofzo. Het zag er wel erg uit toen we er vandaag langs reden.

Morgen zal ik wat foto's maken en hier neerzetten.
Mijn msn doet trouwens een beetje raar, soms kan ik opeens niets meer versturen. Ik moet eens even uitproberen of het aan mijn kabel of aan het netwerk hier ligt.

Op de boerderij

2007-02-13T15:57:00.000+01:00

Ik zit nu lekker in Oostenrijk op de boerderij vakantie te vieren en besef me totaal niet dat ik voorlopig in dit land blijf. Het voelt gewoon als vakantie. De reis was heel soepel we zijn zondag om 6.00 vertrokken en 's avonds om 18.00 waren we hier. Van mijn vriendinnen heb ik nu alleen Andrea nog gezien. Maar wat heeft ze een mooi zwanger buikje. Ik heb ook al talloze aanbiedingen van mensen die zeggen dat ik voor het weekeind van Wenen hierheen mee mag rijden, dus dat komt wel goed.
Het is ook hier niet echt winter, er ligt her en der een beetje sneeuw, maar dat stelt niets voor. Het is ook niet koud buiten, wat ik stiekem niet zo erg vind. In ons huisje is het wel heel koud, maar we stoken ons kacheltje flink. Ik slaap met mijn ouders in de woonkamer op een matras omdat we dan maar 1 kamer hoeven te stoken. Het is een beetje camperen zo, maar het gaat allemaal prima.
De volgende post komt uit Wenen :D Aanstaande maandag ga ik daar heen en dan kan ik eindelijk mijn huis, kamer en omgeving zien. Ik heb er zin an.

Help! Ik ga echt weg.

2007-02-09T19:18:00.000+01:00

Mijn kamer is helemaal ingepakt en ik ga als ik deze blog heb getypt mijn computer uit elkaar halen. Toen ik naar de computer toeliep realiseerde ik me opeens dat ik nu dus echt weg ga. En hier een half jaar niet meer kom. Heel raar. Ik heb de hele week al afscheid genomen van iedereen. Maar nu pas is het idee opeens echt helemaal ingedaald.

Ik weet al dat ik iedereen onwijs ga missen, maar ik ben ook wel heel benieuwd wat ik mee ga maken.

Zo. Dan nu al die kabels eruit :D.

30 Seconds To Mars - bruises & adrenaline

2007-02-04T12:11:00.000+01:00

Jaaaaaaa! Ik zit nog steeds te stuiteren eigenlijk. Wat was het concert gisteren gaaf. Heel handig ook dat het in de Tivoli hier in Utrecht was, lekker relaxed.
Het is altijd heel fijn om te merken dat een band ook live echt muziek kan maken. Iedereen ging los, zowel de band als het publiek. De zanger is een aantal keer het publiek ingesprongen en het balkon op geklommen. Sanne en ik hadden voor het begin een goede strategische plek uitgezocht, namelijk in het midden van de zaal. Toen de band begon te spelen bleek echter dat we opeens midden in de pit stonden :D.
Na afloop beloofde de band om voor een signeersessie in de merchandise stand te komen, dus ik heb mijn ticket even laten signeren. Toen ik bij de 2e in het rijtje kwam (de drummer geloof ik?) heb ik hem verteld dat ik het concert echt heel tof vond en het leek erop dat hij het echt heel leuk vond om dat te horen. Fijn is dat het een band ook echt uitmaakt wat je zegt.
Handtekeningen:

Vanwege al het gespring, gedouw en rondzwaaiende armen heb ik helaas geen echt mooie foto kunnen maken, maar hier er toch maar 1tje:

En voor de zangkwaliteiten hier een filmpje. Het beeld is kleute, maar na de eerste paar seconden is het geluid best aardig.

Ik mag hopen dat ze nog vaak hier komen om te spelen en dan bin ich sicher dabei!

Daklozenkrant

2007-02-01T13:42:00.000+01:00

De mensen van de daklozenkrant. Wat zal ik er eens van zeggen. Ik vind het een heel goed initiatief. Het krantje is nog best interessant en het is fijn om te weten dat als je een dakloze aan een beetje geld wil helpen dat hett niet meteen aan drugs wordt besteed. Nu kom ik bij mijn punt aan... als je een dakloze wil helpen. Ik weet best dat ik niets hoef te kopen en nee mag zeggen enzovoort, maar ze duwen die dingen vaak zo ongeveer bijna in je gezicht. Die bij de Appie om de hoek hier gaat op zich nog wel (alhoewel hij wel altijd bij binnenkomst en bij weggaan even heel erg duidelijk moet maken dat hij daar staat). Maar ik was net even in de stad en daar stond er in de buurt van de HEMA 1 en die duwde dat ding gewoon bijna door mijn strot heen.
Als ik dan vriendelijk nee zeg, of bij geïrriteerdheid de man negeer, dan voel ik me meteen daarna een smerige kapitalist die blijkbaar wel geld heeft om gewoon boodschappen te doen / te winkelen, maar die het er niet voor over heeft om iemand aan de zelfkant van de maatschappij de dag door te helpen. Dat lijkt me toch niet de bedoeling van dat krantje.

Ik vind dat ze allemaal een voorbeeld moeten nemen aan de dakloze meneer bij de Plus. Die zit altijd heel netjes op zijn stoel, zegt vriendelijk gedag als je langsloopt en doet verder niets. Toch heb ik de laatste tijd ook een naar gevoel bij hem. Ik ben gewoon een beetje geconditioneerd en associeer de daklozenkrant met het gevoel van een smerige kapitalist.

De moderne techniek van tegenwoordig...

2007-01-29T18:32:00.000+01:00

De techniek staat voor niets (dat zegt men ten minste altijd). Nou hebben ze op de universiteit blijkbaar nieuwe printers en ze zijn onwijs hip. Ze zien er namelijk niet uit als printers, maar als kopieerapparaten. Vandaag wilde ik dus iets printen op de uni, dus ik op zoek naar de printer. Ik had het ding al wel gespot, maar was verder gelopen omdat het een kopieerapparaat was. Helaas was er aan het eind van de gang nog geen printer, dus ik maar weer terug. Even een kijkje genomen bij het apparaat, geconcludeerd dat het toch echt een kopieerapparaat was en weer terug naar mijn computer gegaan. Daar heb ik maar even aan het meisje naast me gevraagd waar de printer stond. Ja, hier om de hoek. 'Maar dat is toch een kopieerapparaat.' Ja, maar ook de printer. 'Oh.' 'Hoe werkt dat dan?'
Gelukkig wilde ze wel even meelopen en het laten zien. Moet je dus blijkbaar op allemaal knopjes drukken om de printerfunctie aan te zetten. Bij navraag waarom zij dat wel wist en ik niet zei ze dat je gewoon op alle knopjes moest drukken en dat het ook steeds veranderde, dus dat je gewoon geluk moest hebben.
Nou, de printerfunctie was dus aan. Krijg je zo'n leuk schermpje met 3 balkjes met 'verwijderen', 'vrijgeven' en nog iets erop. En op het knopje vrijgeven moest je dan drukken. Gelukkig waren de balkjes wel zo dun dat mijn pink nog dikker is, dus dan druk je ook niet vaak mis. Bovendien vonden ze het handig om vrijgeven in het midden te zetten, want als je het dan een beetje verkeerd raakt heb je ten minste meteen de optie die je niet wilt te pakken. Ik moest 5 documenten afdrukken en heb uiteindelijk 'maar' 3 keer verkeerd gedrukt.

Ligt het nou aan mij dat ik al verouder en de moderne techniek niet meer snap of zijn dit soort printers gewoon onhandig? Ik vond t stom in ieder geval en wil de oude printer terug :D.

Eindelijk had ik dus mijn spullen bij elkaar, zie ik opeens dat mijn uitdraai van mijn studievoortgang niet klopt... er stonden van 2 vakken geen ECTS op. Dus toen ook maar meteen een uur bij de studieadviseur gezeten. Bij het servicecentrum moeten ze nog wel even kijken of ik de ECTS voor statistiek 1 ook wel verdien, maar dat komt vast goed.

Nu nog in het kader van ander studienieuws:
Ik kreeg vandaag een mailtje van het studenten service centrum. Met de storm van 18 januari is er een bouwkraan op het Ruppertgebouw gevallen en onder andere dus ook op het studenten service centrum. Laat het toevallig nou zo zijn dat daar blijkbaar net op die dag alle brieven met toekenningen van Erasmusbeurzen klaarlagen om verstuurd te worden. Dus vanwege dat die brieven nu weg zijn en ze pas vanaf 7 februari weer goed bij hun bestanden kunnen worden de beurzen met vertraging uitbetaald. Gelukkig ga ik nu niet meteen in financiele problemen verkeren, maar een beetje jammer is het wel.

E-mail

2007-01-29T13:30:00.000+01:00

Voor iedereen die benieuwd is hoe ik ooit aan mijn e-mailadres ben gekomen: klik

*disclaimer* Kijken op eigen risico :P

De jaren 90 zijn zoooo 2007!

2007-01-28T14:35:00.000+01:00

Afgelopen vrijdag was het dan eindelijk zover ;) De 90's now party in Tivoli en het was onwijs gaaf. Vooral de pré-party bij Lon was geweldig. De minpuntjes waren dat de kwaliteit van het geluid niet goed was en dat er naar mijn mening niet zo veel echte 90's hits werden gedraaid. Maar bij de Backstreet boys, de spice girls en Charly lownoise en mental Theo zijn we wel echt uit ons dak gegaan. Ik ben nog steeds brak. Helaas kon ik niet tot het einde blijven omdat ik de dag erna moest werken. Gelukkig had ik wel gefikst dat ik pas om 10.00 kon beginnen. Ondanks dat het werken kut was ben ik echt blij dat ik mee kon!

Bij het surfen op youtube kwam ik deze gouwe ouwe tegen ;)

Hilarisch!

2007-01-26T16:59:00.000+01:00

Op de weblog van Coen Swijnenberg zag ik dit filmpje staan. Geniaal.
Het behoeft verder geen uitleg, kijk maar gewoon.

Concerten

2007-01-25T15:14:00.000+01:00

De laatste paar weken ben ik weer op een aantal concerten geweest en ze waren fantastisch! Ik heb Racoon in Tivoli de Helling gezien en het was heel gaaf om ze weer eens in een klein zaaltje te bewonderen. Wat zijn die mannen een fantastische muzikanten zeg! (En ik sla mezelf nog steeds voor mijn kop dat ik toen vroeger het aanbod om een biertje met ze te drinken heb afgeslagen. Wat een stomme, verlegen kut was ik zeg).
Vorige week ben ik met Eef en Lon naar Sandi Thom geweest. Ik kende dr niet en de muziek is iets te rustig voor mijn doen, maar ik vond het echt heel leuk.
Volgende week ga ik naar 30 seconds to mars. Op cd vind ik ze geniaal, ben benieuwd hoe ze live zijn. Acteur Jared Leto is de zanger.... nice ;)

En dan nu het frusterende gedeelte: Er komen onwijs veel goede bands naar Nederland als ik in Wenen ben. Zoals bijvoorbeeld Incubus, Faithless, Bryan Adams, AFI, Fall Out Boy, Ok go, Air, The 69 eyes en Lagwagon. Damn, daar zou ik allemaal heel graag heen willen. En voor zover ik op hun tourpagina's heb kunnen zien komen ze allemaal niet naar Wenen. Oneerlijk.

Is er nog iemand die vanavond mee wil naar de Buena vista social club? Op voorwaarde wel dat ik goedkope kaartjes online vind, want ze zijn normaal 35 euro en dat is helaasch boven mijn budget.

*edit* Toen ik net kaassoufflé's bij de turk ging halen zag ik daar op een poster dat Tarkan in maart in de Ahoy staat. Potjandriedubbeltjes.

Raadseltje

2007-01-22T22:56:00.000+01:00

Ilse en ik kijken heel, heel, heel erg graag naar CSI Las Vegas. Dan zitten we gezellig op de bank en drinken thee. Soms maken we foto's...

Nu de vraag, wat doen we na op deze foto op Ilse's blog?

These boots are made for walking.

2007-01-19T10:31:00.000+01:00

Jeej! Na tijden gezocht te hebben naar mooie laarzen, die me ook nog eens passen, vond ik afgelopen week toevallig deze. En ze zijn perfect! Met dank aan mijn personal assistant Laura die ze voor me uit het rek pikte, want ik had ze zelf nog niet gespot.

Stomme Storm

2007-01-18T18:24:00.000+01:00

Zoooooooooooooooooo. Wat vind ik deze storm stom zeg. Ik zou heel graag andere bewoordingen ervoor willen geven, maar dan ben ik morgen nog niet klaar met schrijven. Vanavond zou ik in Hilversum met heel veel mensen van mijn werk spare-ribs gaan eten en daarna de kroeg in. Onwijs leuk. Want ik heb leuke collega's en het komt niet vaak voor dat we met zoveel tegelijk af kunnen spreken. De reden om dit te gaan doen was dat ik straks natuurlijk weg ben en dan niet meer mee kan. En nu gaat het niet door omdat er geen enkele trein meer vanaf Utrecht rijdt :( :( :(
Omdat ik uiteindelijk toch graag wil schelden citeer ik maar even Herman Finkers, want hij heeft het zo mooi verwoord: klere, takke, pokke, nete. Zo. Klaar.

Ps. Lon en Eef, ik vind het weer nu wel slecht genoeg om jullie sjaal om te doen ;)

Bouwkraan valt op gebouw Uithof

2007-01-18T12:07:00.000+01:00

Ik hoorde net van een vriendin dat er een kraan op het Ruppertgebouw is gevallen. Meestal heb ik daar college, dus het is wel bizar. Op nu.nl kun je een aantal foto's zien. Ik hoop wel dat er geen ernstige gewonden zijn. Eigenlijk moet ik vandaag nog even naar de Uithof iets inleveren, maar ik denk dat ik even ga mailen met de vraag of het ook morgen mag.

Sinterklaas

2007-01-10T10:27:00.000+01:00

Iedereen die graag wil zien wat wij met sinterklaas hebben gedaan kan even onze huisblog visiteren. Dr staat een enorm charmante foto van mij bij ook.

Zubrowka

2007-01-09T10:17:00.000+01:00

Gisteren kwam ik thuis in Utrecht en lag daar een briefje van de post dat er een pakje voor mij was. Verrassing!
Het kwam uit Polen en bleek van Dorota te komen, een vriendin van de SU. Er zaten Poolse koekjes in en een fles WODKA, echte Zubrowka nog wel, goede wodka. Gemixt met appelsap smaakt om Dorota te quoten naar 'apple pie', waar ik normaal niet van hou, maar met wodka wel dus. (Ik denk dat de afwezigheid van kaneel er ook iets mee te maken heeft). Ook heeft ze een Polish- English dictionary voor me gemaakt, dus als ik binnenkort iets brabbel dan praat ik Pools.

To jest zajebiste - It's so fucking great :D

'Stokje'

2007-01-08T22:42:00.000+01:00

Tot vandaag had ik nooit van een 'stokje' gehoord, maar zojuist heb ik er 1 van Ils e gekregen. Het is de bedoeling om 6 vreemde eigenschappen van je op te noemen. Nou blijkt dat als je daarna gaat denken dat dat nog heel lastig is. Ik ben hier op uitgekomen:

1. Eten.
Hier had ik alle 6 items over kunnen doen, maar ik heb maar besloten om het onder 1 kopje samen te vatten. Als ik mandarijnen eet verspreid ik het liefst alle schillen door mijn kamer heen, alhoewel ik die gewoonte de laatste tijd wel heb ingeperkt. Ik eet altijd alles met mijn vingers, een wereld zonder bestek is een prachtige wereld. Ik pluk aan mijn eten. Op mijn werk eet ik altijd een bruine pistolet in mijn pauze met zaadjes erop en die pluk ik eraf, omdat het het lekkerst is om die aan het eind op te eten. Toen ik laatst een broodje kwam kopen vroeg Cedric aan me of hij er eerst de zaadjes vanaf zou halen om die apart in te pakken. Verder knabbel ik altijd als ik bv koekjes of worteltjes eet, dat valt andere mensen altijd heel erg op.
2. Muzieksmaak.
Mijn muzieksmaak kun je vreemd noemen, ik heb iig geen vrienden die echt dezelfde muzieksmaap hebben. In mijn jonge jaren ben ik onwijs fan geweest van The Kelly Family (en het zijn nog steeds fantastische muzikanten, maar ik heb niet meer de behoefte om met Paddy te trouwen). Ik hou van Duitse schlagers, okay niet alle, maar toch wel een hele hoop. Verder ben ik op het moment nogal gecharmeerd van bands die door anderen als 'te gay om naar te luisteren' worden genoemd. Hieronder vallen fall out boy, my chemical romance, taking back sunday enz. En ik heb nogal vaak de aandrang om liedjes luidkeels mee te zingen, hierbij gaat het vooral om liedjes van the kelly family en de schlagers. Mijn huisgenoten kunnen beamen dat ik niet zo goed zing :D
3. Piemel.
Dit woord neem ik nogal graag in de mond. Het is gewoon onwijs fijn om het te zeggen. Het lucht bijvoorbeeld op om het te zeggen nadat je je ergens aan geërgerd hebt. Bovendien heb ik laatst van Vera vernomen dat de letters k p en t 'plosives' zijn, wat inhoudt dat er wetenschappelijk bewezen is dat mensen zich beter voelen als ze een krachtterm met deze letter aan het begin uitroepen.
4. Altijd bereikbaar zijn.
Ik kan er niet tegen om niet bereikbaar te zijn. Mijn mobiel moet altijd aan staan en in de buurt zijn. Als ik er achter kom dat ik hem vergeten ben dan heb ik echt een raar, onrustig gevoel tot ie er weer is.
5. Strings.
Ik hoor bij de 0,000001% van de wereld (of althans, dat idee heb ik) die niet zo'n fan van strings is. Als de kleding het vereist doe ik er natuurlijk 1 aan, maar ik prefereer over het algemeen hipsters. Dus geen oude-oma-onderbroeken! Dat lijkt iedereen altijd te denken als je zegt dat je niet zo van strings houdt.
6. Mannen.
Ik vind zo'n beetje alle mannen aantrekkelijk, zolang ze maar niet in Nederland wonen. Dat is nogal een probleem. (Vrienden die dit lezen zijn natuurlijk van deze regel uitgesloten, jullie zijn onwijs heet en ik zou jullie elk moment van de dag doen).

Zo, is het toch gelukt om 6 dingen te verzinnen en is het tijd om het stokje door te geven:

Jeroen: Ik ben benieuwd of je aan lijstjes doet en wat voor vreemde dingen jij er op na houd die ik nog niet ken

Ploenk: Goede manier om meer over je te weten te komen :D

Jonneke: Jij lijkt me iemand die entheausiast is over zo'n lijstje.

Blij

2007-01-06T20:31:00.001+01:00

Ik ben gewoon blij. Fijn.

Oudjaar

2006-12-31T17:53:00.000+01:00

Zo aan het eind van het jaar kijken veel mensen terug op het afgelopen jaar. Ik hoor daar bij en ik ben uitermate tevreden over het verloop ervan.
Ten eerste gaat het onwijs goed met mijn studie. Het ziet er zelfs naar uit dat ik ooit zal afstuderen :P Ik ben zelf nog steeds wel een beetje verbaasd als ik weer een vak haal, blijkbaar kan ik het dus toch als ik maar wil.
Ten tweede ben ik tot de conclusie gekomen dat ik heeeeeeele lieve vrienden en familie heb. Ik wist dat natuurlijk vorig jaar ook al wel, maar dit jaar zijn bestaande vriendschappen dieper geworden en heb ik ook veel nieuwe vrienden gemaakt.
Ten slotte ben ik dolblij dat ik het heb aangedurfd om via AEGEE naar een Summer University te gaan. Ik was helemaal alleen en niemand heeft me opgegeten, sterker nog het was de meest fantastische ervaring van het jaar waar ik veel dierbare herinneringen (en nieuwe vrienden) aan heb overgehouden. Ook de agora in Napoli die erop volgde was super. AEGEE rocks!

Nu ben ik er klaar voor om aan een nieuw jaar te beginnen wat hopelijk nog beter wordt dan het vorige.

Ik wens iedereen een ontzettend gelukkig nieuwjaar :D

PS1. Ik stel voor dat iedereen zich aansluit bij mijn goede voornemen:

Er moet meer geknuffeld worden!

PS2. Mijn persoonlijke hoogtepunten van 2006:

- Nieuwjaar inluiden in Oostenrijk
- Last train to trancentral in de Tagrijn (RIP)
- Rock am Ring
- Zomeravonden in het park
- De SU in Hongarije vooral:

- Radiohead op Sziget
- De European (drinking) night
- Pub crawling in Budapest

- Bij de première van Jackass Number 2 zijn
- De agora
- Mijn verjaardagsfeest
- (voorpret voor) Sinterklaas met mijn huisgenoten
- Alle knuffels die ik heb gekregen en gegeven

PS3. Ik ga met haar en haar de 20 miljoen winnen vanavond in de oudejaars loterij.

New Yorker

2006-12-27T18:56:00.000+01:00

Sinds 14 december hebben we een Utrecht een New Yorker. Nu weet iedereen die mij een beetje kent dat ik een onwijze fan ben van de New Yorker. Dus nu zou je verwachten dat ik dit een fantastische ontwikkeling vind. Nou ik vind het stom!
Ik ben er vanmiddag geweest en ik zag her en der in de winkel mijn truien, broeken, shirtjes en jas hangen. Dus over 3 weken loopt iedereen in Utrecht er als een kloon van mij bij :S.

Nieuwsberichtje over Oostenrijk

2006-12-26T23:28:00.000+01:00

Oostenrijker besteedt evenveel aan drank als groente

Oostenrijkers besteden net zoveel geld aan drank als aan groente. Dat blijkt uit een onderzoek van het Oostenrijks ministerie van Landbouw.

Het volk geeft per maand 29 euro uit aan alcohol. Net zoveel is de besteding aan groentes. Dat is evenveel als met de afgelopen eeuwwisseling. Oostenrijkers besteden nog minder aan fruit, gemiddeld besteden ze daar 23 euro aan. Wel is vlees nog onverminderd populair. Maandelijks gaat 74 euro op aan dit luxeproduct.

bron: http://www.fok.nl

Hihi.
*Von mompelt iets over hebben leren drinken in Oostenrijk enzo*

Gezocht:

2006-12-21T10:17:00.000+01:00

- Haar dat niet na 1 dag al vet wordt.
- Vrienden met dezelfde muzieksmaak.
(Wil er iemand met me mee naar het concert van 30 seconds to mars in Tivoli de helling?)
- Een abonnement op alle wetenschappelijke online tijdschriften, zodat ik alle goede artikelen die ik vind kan gebruiken.
- Een tijdmachine, zodat ik nooit meer tussen 2 leuke dingen die tegelijkertijd zijn hoef te kiezen.

To tattoo or not to tattoo?

2006-12-20T13:54:00.000+01:00

Het idee om een tatoeage te laten zetten komt al sinds mijn 15e regelmatig voorbij. Steeds weer heb ik een fase waarin ik er intensief over nadenk óf ik het echt wil en zo ja, wat ik dan wil en waar. En steeds zet ik het na een paar weken/maanden denken weer van me af, omdat ik er nooit 100% achter kom.
Ondertussen weet ik wel zeker wat ik wil. Ik wil een ster of een combinatie van sterren. Het heeft ook een betekenis voor mij: een ster helpt me eraan herinneren dat 'reaching for the stars' goed is, dat je uiteindelijk je doel dan ook bereikt. Ook staan sterren voor Europa, vanwege de vlag. En ik zie mezelf niet als 100% Nederlandse, maar wel als 100% Europeaan.
Nu nog de plaats waar de tattoo moet komen. Afgelopen zomer op Rock am Ring heb ik een hele neppe tattoo op mijn pols laten drukken (zie foto). En dat vond ik echt onwijs gaaf. Als je het hele lichaam ziet ipv alleen de arm ziet het er nog beter uit. Helaas is een tattoo op de pols geen optie voor mij. Het is veels te lastig om het te bedekken als dat voor mijn werk nodig is. En ik denk dat het bij sollicitaties enzo mijn kansen echt wel zou beïnvloeden.

Ik ben mij er echter ook terdege bewust van dat een tattoo mijn hele leven blijft zitten en dat ik er op mijn 80e geen spijt van wil hebben. Maarja, hoe weet je dat ooit helemaal zeker?

Conclusie: Ik denk dat ik tot en met dat ik bejaard ben steeds weer hierover zal nadenken en dat ik hem dan aan mezelf op mn 80e verjaardag kado doe. Dat lijkt me vet stoer.

Proefondervindelijk

2006-12-18T11:18:00.000+01:00

Dankzij het vak Grondslagen van het Recht ben ik er het afgelopen blok achter gekomen dat het een goede beslissing is geweest om geen rechten te gaan studeren. Niet dat dat ooit een serieuze optie is geweest, maar toch fijn om te weten dat ik niets heb gemist. Ik vind het nog steeds interessant om te weten hoe het Nederlandse rechtssysteem werkt, maar al die details mogen ze van mij oprollen en ergens in stoppen.
Nu heb ik alleen wel nog vanavond een tentamen erover :( Stiekem wil ik die best graag halen, dus ik ga nog maar even met mijn neus de boeken in.

Kiezen

2006-12-12T11:30:00.000+01:00

*edit* Jaaaaaa, ik heb een kamer in Wenen. De mensen van de Akademikerhilfe hebben eindelijk teruggemaild en toen was het opeens heel snel geregeld. Ik ga in een Studentinnenheim aan de Michaelerstrasse wonen. Dat is in het 18e Bezirk en voor zover ik het bekeken heb niet ver van het centrum. Dit maakt mij uitermate gelukkig :D

Keuzes maken vind ik soms wel zo moeilijk. En nu moet ik weer eens iets kiezen.
Volgend semester ga ik dus in Wenen studeren. Al het regelgedoe daaromheen vordert gestaag, behalve het vinden van een kamer. En ik word er nogal onrustig van dat ik nog geen plek om te wonen heb.

Twee weken geleden heb ik me bij een kamerverhuurorganisatie aangemeld. Ze verhuren kamers in dormitory's. De dormitory's hebben volgens mij een goede ligging, er zit sowieso internet bij, de grootte van de kamers is ook prima en, afhankelijk van welke kamer ik toegewezen krijg, varieert de prijs van 210 tot 260 euro. Een voordeel van het wonen in een dormitory is dat er veel anderen wonen en dat het dus makkelijk is om contact te maken. Ook zullen er meer exchangestudents zijn, dat is dus gezellig. En volgens een vriendin die nu in Praag studeert ben je in een dormitory sneller op de hoogte van feestjes en andere activiteiten, zij heeft van anderen die niet in een dormitory wonen gehoord dat die het gevoel hebben op dat punt de boot een beetje te missen. Ik wil natuurlijk geen enkele boot missen, maar Wenen hoeft Praag niet te zijn.

De andere optie is een kamer zoeken in een studentenhuis. Een vriendin uit Oostenrijk heeft me een paar goede sites gegeven, waar fijne aanbiedingen op staan. Gemeubileerde kamers, een goede ligging en ik heb vanochtend een paar kamers gespot die inclusief maar 200 euro per maand kosten. In die huizen hebben ze ook internet (belangrijk) en je krijgt er huisgenoten bij die hoogstwaarschijnlijk heel aardig zijn. Maar contact maken met andere exchange students zal waarschijnlijk iets moeilijker gaan en je hoort juist van veel mensen dat ze vooral met andere buitenlanders omgaan, aangezien locals vaak zelf al genoeg vrienden hebben en minder open staan voor nieuwe contacten.

De conclusie is: Ik weet het niet. Ik wil graag NU een kamer in Wenen. Maar misschien is het beter om nog even geduld te hebben totdat ik wat van die kamerverhuurorganisatie hoor.
Wat zou jij doen?

Blij nieuws

2006-12-07T14:08:00.000+01:00

Zojuist kreeg ik een mailtje van een vriendin uit Oostenrijk met de mededeling dat ze 4 maanden zwanger is!!! Ik ben zo verschrikkelijk blij voor ze. Het mooie is dat ik in Oostenrijk ben als ze gaat bevallen, komt dat even goed uit. Het is de eerste keer voor mij dat een goede vriendin van me een kindje krijgt en ik vind het heel speciaal dat ik er bij kan zijn. Vaak is het zo met mijn vriendinnen in Oostenrijk dat ik belangrijke dingen in hun leven mis, gewoon vanwege de afstand en nu kan ik er vlakbij zijn.
Ik hoef niet eens aan het idee te wennen dat ze straks een kleine hebben, het past gewoon heel goed bij hun leven nu. Wel gek dat mijn vriendinnetje waar ik zo veel mee heb beleefd straks een mama is. Hier een slechte, snel met mijn telefoon gemaakte foto van ons 2tjes. Ik denk dat we toen 15 en 16 waren.
Waar blijft de tijd...

Passend

2006-12-06T17:52:00.000+01:00

Ik was gisteren met mijn moeder op de kertstmarkt in Düsseldorf. Het was heel erg gezellig. We hebben lekker geshopt, gegeten en een glaasje enorm sterke eierpunsch gedeeld. (Volgens mij ma heb ik het van haar dat ik goed tegen sterke drank kan...)
Bij een kraampje kwam ik deze spreuk tegen. Het enige wat me ervan heeft weerhouden om het te kopen en op mijn kamerdeur te hangen is het feit dat ik niet in een Duitstalig land woon. Verder is het namelijk perfect voor mij.

Instant happiness

2006-11-29T22:28:00.000+01:00

Hoezee! De blog leeft!
Het originele plan was om deze weblog leven in te blazen als ik in Wenen zou zitten, maar ik had kriebel om zo nu en dan toch eens iets over mezelf te posten. Dus bij deze kun je zo af en toe hier wat nieuws vinden.

Net kwam ik tijdens wat surfen dit filmpje tegen en ik werd er heel vrolijk van

(en? Heb je het afgekeken of na een minuut weggeklikt?)

Ik blog, maar toch niet

2006-11-08T12:49:00.000+01:00

Zo, hier een blog totaal en alleen voor mijzelf.
Maar ik ben niet van plan om hier te gaan bloggen. De reden van deze blog is om eindelijk eens met mijn eigen naam te kunnen commenten op andere blogs.

Nou is er wel een blog waar ik af en toe wat op post:
http://hetgrotelombokhuis.blogspot.com

En wat verdere info valt te vinden op:
http://aegeelady.hyves.nl